title: "Załącznik nr 1 — Uwagi szczegółowe do projektu MPZP „Park Golęcin" (II wyłożenie)" type: zalacznik-do-pisma domain: golecin/planowanie-przestrzenne adresat: "Miejska Pracownia Urbanistyczna w Poznaniu" mpzp: "Park Golęcin" etap_procedury: "II wyłożenie do publicznego wglądu (27.03.2026 – 20.04.2026)" termin_skladania_uwag: 2026-05-04 liczba_uwag: 10 struktura: "Blok A — ochrona klina zieleni i hydrologii (uwagi A4–A7); Blok B — komunikacja i mobilność (B1–B4); Blok C — klimat akustyczny i powietrze (C3); Blok D — procedura planistyczna i partycypacja (D2)" glowna_kotwica_prawna: "Wetland City Accreditation przyznana Miastu Poznań w 2025 r. w ramach Konwencji Ramsarskiej (ochrona użytków „Bogdanka I" i „Bogdanka II" przez planowanie przestrzenne)" status_repo: "publiczny — bez danych osobowych wnioskodawcy" updated: 2026-05-04

Załącznik nr 1 do pisma — Uwagi szczegółowe do projektu MPZP „Park Golęcin"¶

Załącznik do pisma składanego w trybie art. 8g ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.). Adresat: Miejska Pracownia Urbanistyczna w Poznaniu, ul. Za Bramką 1, 61-842 Poznań. Etap procedury: II wyłożenie do publicznego wglądu, 27 marca 2026 r. – 20 kwietnia 2026 r. Termin składania uwag: 4 maja 2026 r.

Wprowadzenie¶

Niniejszy załącznik zawiera 10 uwag merytorycznych do procedowanego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „Park Golęcin" w Poznaniu. Uwagi pogrupowane są w czterech blokach tematycznych:

Blok A — ochrona Zachodniego Klina Zieleni i hydrologii rzeki Bogdanki (uwagi A4–A7).
Blok B — komunikacja i mobilność aktywna (uwagi B1–B4).
Blok C — klimat akustyczny i ochrona powietrza (uwaga C3).
Blok D — procedura planistyczna i partycypacja społeczna (uwaga D2).

Każda uwaga zawiera: lokalizację w projekcie, treść uwagi (petitum), uzasadnienie merytoryczno-prawne oraz podstawę prawną z konkretnym wskazaniem aktów prawnych.

Kotwica prawna — Wetland City Accreditation (2025)¶

W 2025 r., w ramach Konwencji Ramsarskiej, Miasto Poznań — jako pierwsze polskie miasto — otrzymało certyfikat Wetland City Accreditation. Certyfikat został przyznany m.in. za ochronę użytków ekologicznych „Bogdanka I" i „Bogdanka II" oraz za zobowiązanie do realizacji tej ochrony przez instrumenty planistyczne (zgodnie z kryteriami Resolution XII.10 Konwencji Ramsarskiej, 2015). MPZP „Park Golęcin" jest pierwszym istotnym aktem planistycznym dotyczącym terenów obejmujących Bogdankę, sporządzanym po przyznaniu akredytacji. Każde rozstrzygnięcie planistyczne osłabiające ochronę zlewni Bogdanki, dopuszczające nową zabudowę kubaturową w pasie hydrobiotopu lub blokujące renaturyzację cieku stanowi:

bezpośrednią sprzeczność z deklaracją certyfikacyjną Miasta złożoną Sekretariatowi Konwencji Ramsarskiej;
podstawę do utraty albo zawieszenia certyfikatu przy najbliższym przeglądzie (akredytacja podlega weryfikacji co 6 lat — czyli 2031 r.);
ryzyko reputacyjne dla Miasta Poznania w skali międzynarodowej.

Zobowiązanie wynikające z certyfikatu Wetland City stanowi materialnoprawny standard, w świetle którego należy oceniać proporcjonalność wszystkich rozstrzygnięć MPZP „Park Golęcin".

Zorganizowany sprzeciw społeczny¶

Zwracam uwagę, że na chwilę składania niniejszego pisma społeczna petycja „Sportowy Golęcin — prestiż czy kompromitacja?" (autorka: Małgorzata Łukaszewska, Rada Osiedla Sołacz; opublikowana 25 kwietnia 2026 r. na platformie petycjeonline.com; adresowana do Prezydenta Miasta Poznania) zebrała ponad 930 podpisów. Petycja formułuje sześć wezwań do Urzędu Miasta Poznania, których merytoryczne odzwierciedlenie znajduje się w niniejszych uwagach (w szczególności wezwania nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6 petycji).

Blok A — ochrona Zachodniego Klina Zieleni i hydrologii rzeki Bogdanki¶

Uwaga A4 — Podwyższenie minimalnych wskaźników udziału powierzchni biologicznie czynnej (PBC) dla wszystkich kart terenu w granicach klina zieleni¶

Lokalizacja w projekcie: § ustaleń ogólnych projektu uchwały (przepisy wspólne dla wszystkich terenów) oraz wszystkie karty terenu w granicach planu, w szczególności tereny o symbolach US (sport), ZP (zieleń urządzona), UO/UN (usługi oświaty/nauki), KS (parkingi). Wskaźnik szczegółowy w karcie terenu — wiersz „minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej".

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o ustalenie minimalnego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej na poziomie:

95% PBC dla terenów ZN, ZN/W, ZL (zieleń naturalna, lasy);
85% PBC dla terenów ZP (zieleń urządzona, parki);
70% PBC dla terenów US (sport) — z wyłączeniem rzutów istniejących obiektów kubaturowych w ich obecnych obrysach;
70% PBC dla terenów UO/UN (usługi szkolnictwa wyższego, ogród dendrologiczny);
maksymalnej powierzchni zabudowy w terenach US — nie więcej niż 15%;
maksymalnej powierzchni zabudowy w terenach U — nie więcej niż 25%.

Ponadto wnoszę o jednoznaczne wyłączenie z PBC powierzchni utwardzonych nawierzchnią ażurową oraz zielonych dachów cieńszych niż 30 cm substratu — wymagana realna powierzchnia gruntu rodzimego porośniętego wegetacją. Wnoszę także o wprowadzenie zakazu uszczelniania powierzchni gruntu w pasie min. 50 m od koryta Bogdanki.

Uzasadnienie merytoryczno-prawne: Standardowe wskaźniki PBC stosowane w MPZP śródmiejskich (25–40%) są w klinie zieleni anachronizmem — degradują główną funkcję obszaru. Zachodni Klin Zieleni nie jest standardowym terenem miejskim, lecz wielofunkcyjną infrastrukturą błękitno-zieloną świadczącą udokumentowane usługi ekosystemowe o policzalnej wartości (1 ha lasu mieszanego pochłania 4–6 ton pyłu rocznie; 1 ha trawnika z drzewami opóźnia spływ powierzchniowy o 30–60% wobec powierzchni szczelnej; różnica temperatury powierzchniowej między klinem a śródmieściem dochodzi w sezonie letnim do 6–10 °C).

Próg 70% PBC dla terenów US nie blokuje istniejących obiektów (stadion, ośrodek wioślarski, baseny) — chroni przed ich rozbudową kosztem klina i przed powstaniem nowych „enklaw betonu". Próg 95% dla terenów naturalnych jest zgodny ze standardami przyjętymi w planach ochrony parków krajobrazowych i obszarów Natura 2000 dla stref ścisłej ochrony siedliskowej.

Niskie wskaźniki PBC w połączeniu z dopuszczeniem szczelnych nawierzchni parkingowych prowadzą do utraty funkcji retencyjnej terenu, wzmocnienia efektu UHI i przyspieszenia spływu powierzchniowego — co w praktyce uniemożliwi realizację projektu renaturyzacji Bogdanki oraz stoi w sprzeczności z certyfikatem Wetland City Accreditation.

Podstawa prawna: art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP (Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.) — obligatoryjne ustalenie minimalnego udziału PBC; § 3 pkt 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2022 poz. 1225 j.t.) — definicja PBC; rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z 17 grudnia 2021 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu MPZP (Dz.U. 2021 poz. 2404 ze zm. [do weryfikacji]); art. 6 pkt 7 ustawy o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. 2026 poz. 13); Strategia UE na rzecz różnorodności biologicznej do 2030 r. (COM(2020) 380 final) — cel 30% obszarów chronionych, w tym miejskich klinów zieleni; Wetland City Accreditation Poznania (2025).

Uwaga A5 — Ochrona starodrzewu: zakaz wycinki drzew o pierśnicy ≥ 50 cm; obowiązkowa inwentaryzacja dendrologiczna jako załącznik do planu¶

Lokalizacja w projekcie: § ustaleń ogólnych (przepisy wspólne) oraz wszystkie karty terenu zawierające drzewostan; rysunek planu — naniesienie konturów koron i lokalizacji drzew o pierśnicy ≥ 50 cm jako element wiążący.

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o wprowadzenie do projektu uchwały następujących zapisów wiążących:

Zakaz wycinki, ogławiania, uszkadzania i przesadzania drzew o obwodzie pnia mierzonym na wysokości 130 cm większym niż 157 cm (pierśnica ≥ 50 cm), z wyjątkiem drzew zagrażających życiu i zdrowiu, potwierdzonym ekspertyzą dendrologiczną zawierającą uzasadnienie braku możliwości zastosowania zabiegów ratunkowych (cięcia korekcyjne, podpory, wiązania linowe).
Wymóg sporządzenia szczegółowej inwentaryzacji dendrologicznej w skali 1:500 dla wszystkich terenów objętych planem, z naniesieniem na rysunek planu drzew chronionych (gatunek, pierśnica, wiek szacunkowy, klasa kondycji).
Strefa ochronna systemów korzeniowych o promieniu 10 × pierśnica (nie mniej niż 5 m od pnia) — w jej obrębie zakaz prac ziemnych, składowania materiałów, ruchu pojazdów ciężkich, utwardzania powierzchni.
Wskaźnik kompensacji w przypadku wycinki dopuszczonej wyjątkowo: 1:30 (trzydzieści sadzonek o obwodzie ≥ 16 cm za jedno drzewo wycięte) z lokalizacją kompensacji w granicach planu, nie poza nim.

Uzasadnienie merytoryczno-prawne: Drzewa o wieku ≥ 50 lat i pierśnicy ≥ 50 cm w klinie Golęcina to nieodtwarzalny w perspektywie pokoleniowej kapitał ekologiczny. Jeden 80-letni dąb pochłania rocznie tyle CO₂, ile 400 dziesięcioletnich nasadzeń kompensacyjnych; tworzy biomasę liściową o powierzchni 1500–2000 m² czynną w depozycji pyłów; transpiruje 200–400 l wody na dobę, schładzając otoczenie efektywniej niż 5 klimatyzatorów średniej mocy.

Standard kompensacji 1:1 stosowany dotąd w praktyce miasta Poznania to fikcja przyrodnicza — odtworzenie funkcji ekosystemowych dorosłego drzewa wymaga 40–80 lat. Wskaźnik kompensacji 1:30 nie jest postulatem maksymalistycznym, lecz przybliżeniem rzeczywistej wartości utraty.

Bez naniesienia drzew chronionych na rysunek planu jako element wiążący, projekty wykonawcze (hala, parkingi, drogi dojazdowe) będą faktycznie zwalniały inwestora z ochrony — drzewo „nie istniejące w planie" znika w fazie pozwolenia na budowę.

Podstawa prawna: art. 83 ust. 1, art. 83a, art. 88 ust. 1 pkt 1–4 ustawy o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. 2026 poz. 13) — administracyjne kary pieniężne za usunięcie lub zniszczenie drzewa; art. 15 ust. 2 pkt 7 UPZP — obowiązek określenia w planie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu; rozporządzenie Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz.U. 2014 poz. 1409); art. 73 ust. 1 POŚ.

Uwaga A6 — Strefa ochrony zbiorników wodnych jeziora Rusałka, stawów Ogrodu Dendrologicznego oraz oczek wodnych w obrębie planu¶

Lokalizacja w projekcie: Wszystkie karty terenu obejmujące tereny przyległe do jeziora Rusałka, stawy w obrębie Ogrodu Dendrologicznego UPP, oczka wodne i tereny podmokłe (istniejące oraz historyczne, możliwe do odtworzenia w ramach renaturyzacji korytarza Bogdanki). Rysunek planu — wprowadzenie linii ciągłej wyznaczającej zewnętrzną granicę strefy ochrony, z osobnym oznaczeniem wewnętrznego pasa przybrzeżnego (10 m).

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o wprowadzenie do tekstu uchwały i rysunku planu dwustopniowej strefy ochrony zbiorników wodnych zróżnicowanej pod względem szerokości i reżimu w zależności od kategorii zbiornika:

A. Strefa ochrony pośredniej (zewnętrzna): - dla jeziora Rusałka — szerokości 100 m mierzonych od linii brzegu w rozumieniu art. 220 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. — Prawo wodne (Dz.U. 2025 poz. 960 t.j.), tj. od krawędzi brzegu lub linii stałego porostu traw, ustalanej dla normalnego poziomu piętrzenia (NPP); - dla stawów Ogrodu Dendrologicznego UPP, oczek wodnych i terenów podmokłych ujętych w ewidencji wód oraz dla zrenaturyzowanego koryta Bogdanki — szerokości 30 m od linii brzegu.

B. Strefa ochrony bezpośredniej (wewnętrzna, pas przybrzeżny): - dla wszystkich zbiorników — szerokości 10 m od linii brzegu, jako pas zieleni naturalnej z bezwzględnym priorytetem funkcji litoralu.

W obrębie strefy A obowiązują następujące zakazy i nakazy:

zakaz lokalizacji nowej zabudowy kubaturowej, z wyjątkiem obiektów obsługi kąpieliska, sportów wodnych i ratownictwa o powierzchni rzutu poziomego ≤ 50 m² i wysokości ≤ 4 m, wykonanych w technologii lekkiej (drewno, stal, panele perforowane), bez podpiwniczenia;
zakaz lokalizacji nowych miejsc postojowych dla samochodów (zarówno utwardzonych, jak i ażurowych), z dopuszczeniem wyłącznie miejsc postojowych dla pojazdów obsługi technicznej i służb ratowniczych w liczbie nieprzekraczającej 5 stanowisk dla całej strefy wokół jeziora Rusałka;
zakaz lokalizacji obiektów gastronomicznych typu food-truck, kontener, namiot sezonowy lub przyczepa handlowa na okres dłuższy niż 30 dni w roku kalendarzowym łącznie; obiekty istniejące w dniu wejścia planu w życie podlegają wygaszeniu w terminie 5 lat od tej daty;
zakaz lokalizacji oświetlenia generującego światło rażące — dopuszczalne wyłącznie oprawy LED o strumieniu ≤ 1000 lm, temperaturze barwowej ≤ 2700 K, z osłonami wymuszającymi kąt strumienia poniżej 70° od pionu i pełnym ekranowaniem górnej półsfery (tzw. dark-sky compliant), w celu ochrony fauny nocnej, w szczególności nietoperzy z rodzaju Myotis (m.in. Myotis daubentonii — nocek rudy, gatunek związany z polowaniem nad lustrem wody, objęty ochroną ścisłą oraz Załącznikiem IV dyrektywy 92/43/EWG);
zakaz wznoszenia ogrodzeń pełnych i ażurowych ograniczających powszechny dostęp do brzegu — zgodnie z dyspozycją art. 232 ust. 1 ustawy Prawo wodne, który zakazuje grodzenia nieruchomości przyległych do publicznych śródlądowych wód powierzchniowych w odległości mniejszej niż 1,5 m od linii brzegu; nakaz utrzymania ciągłości pieszego dostępu do brzegu jeziora Rusałka i stawów Ogrodu Dendrologicznego na całym obwodzie, z wyjątkiem odcinków technicznych nieprzekraczających 5% obwodu zbiornika;
zakaz odprowadzania niepodczyszczonych wód opadowych i roztopowych z dróg, parkingów i powierzchni utwardzonych — wody te muszą być oczyszczane w urządzeniach typu separator + osadnik, z dodatkowym buforem retencyjno-filtracyjnym (ogród deszczowy, niecka chłonna z roślinnością hydrofitową) przed wprowadzeniem do zbiornika; zakaz lokalizacji wylotów kanalizacji deszczowej bezpośrednio w linii brzegu.

W obrębie strefy B (pas 10 m) obowiązują dodatkowo:

nakaz utrzymania pasa zieleni naturalnej (szuwary, zarośla wierzbowe, ziołorośla nadwodne) z zakazem koszenia, grabienia, wycinki samosiewów oraz stosowania środków chemicznych; dopuszczalne wyłącznie wycinanie korytarzy dostępu do wody o szerokości do 3 m, w odstępach nie mniejszych niż 50 m;
zakaz wycinki, koszenia i mechanicznego usuwania trzcinowisk i pasów szuwarów (zespoły Phragmitetum australis, Typhetum latifoliae, Scirpetum lacustris, Caricetum elatae) — chyba że wynika to z zatwierdzonego planu ochrony zbiornika lub z decyzji RDOŚ wydanej w trybie art. 56 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. 2026 poz. 13);
zakaz prowadzenia robót zmieniających ukształtowanie terenu, wymagających pozwolenia wodnoprawnego w rozumieniu art. 234 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo wodne, z wyjątkiem działań renaturyzacyjnych zgodnych z celami środowiskowymi dla jednolitych części wód powierzchniowych (Ramowa Dyrektywa Wodna 2000/60/WE).

Klauzule szczegółowe — wyjątki dla obiektów istniejących i monitoring:

obiekty istniejące w dniu wejścia planu w życie (Ośrodek Sportów Wodnych AZS, infrastruktura kąpieliska Rusałka, mola, pomosty, stanica wioślarska) zachowują dotychczasowe użytkowanie z prawem do remontów, modernizacji i wymiany urządzeń w obrębie istniejącego obrysu i kubatury; rozbudowa, nadbudowa lub zmiana sposobu użytkowania na funkcje generujące większy ruch (gastronomia całoroczna, hotelarstwo, sale konferencyjne) wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko z uwzględnieniem stanu ekologicznego zbiornika;
nakaz prowadzenia przez właściciela/zarządcę obiektów obsługi kąpieliska Rusałka cyklicznego monitoringu jakości wody w cyklu nie rzadszym niż określony w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 stycznia 2019 r. w sprawie nadzoru nad jakością wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli, rozszerzonego o oznaczenia: stężenia chlorofilu-a, przezroczystości (krążek Secchiego), całkowitego fosforu i azotu, identyfikacji rodzajów cyjanobakterii (w szczególności Microcystis, Dolichospermum, Planktothrix) wraz z oznaczeniem mikrocystyn metodą ELISA lub HPLC w razie zakwitu; wyniki podlegają obowiązkowej publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Poznania w terminie 7 dni od otrzymania, niezależnie od obowiązków sprawozdawczych wobec PPIS i GIS;
zakaz odgradzania, biletowania lub w inny sposób ograniczania powszechnego dostępu pieszego do brzegu zbiorników w obrębie strefy B; teren w obrębie strefy A zachowuje status przestrzeni publicznej w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.).

Uzasadnienie merytoryczno-prawne:

Jezioro Rusałka jest zbiornikiem retencyjnym o powierzchni ok. 36,7 ha, utworzonym sztucznie w latach 40. XX w. na cieku Bogdanka. Zbiornik wykazuje przewlekłą, udokumentowaną od lat 80. eutrofizację — badania prowadzone m.in. przez zespół prof. Ryszarda Gołdyna (Zakład Ochrony Wód UAM) w cyklach 1988, 1994, 2003–2004, 2005–2007 konsekwentnie klasyfikowały wody jeziora w kategorii złej jakości, z dominacją cyjanobakterii w sezonie letnim. Pomimo prowadzonej rekultywacji metodą inaktywacji fosforu, w sezonach 2018, 2019, 2022 i 2023 kąpielisko Rusałka było wielokrotnie zamykane decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z powodu zakwitów sinicowych (komunikaty Serwisu Kąpieliskowego GIS). Skala problemu zmusiła władze miasta do podjęcia decyzji o powtórnej, chemicznej rekultywacji zbiornika. Każde dalsze obciążenie zlewni bezpośredniej zbiornika ładunkiem biogenów (azot, fosfor) ze spływu powierzchniowego z parkingów, dróg, dachów obiektów gastronomicznych oraz odchodów psów i ludzi przy braku zaplecza sanitarnego — bezpośrednio przekłada się na intensywność i czas trwania kolejnych zakwitów cyjanobakterii i ryzyko obecności mikrocystyn (hepatotoksyn klasyfikowanych przez WHO jako zagrożenie dla zdrowia ludzkiego).

Strefa ochrony pośredniej o szerokości 100 m dla jeziora Rusałka nie jest postulatem nadmiernym — stanowi minimum techniczne uznawane w polskiej i europejskiej hydrobiologii dla zbiorników kąpieliskowych typu polimiktycznego o ekspozycji rekreacyjnej. Wartość ta odpowiada strefie zalecanej przez wytyczne metodyczne do oceny presji w rozumieniu Ramowej Dyrektywy Wodnej 2000/60/WE oraz odpowiada szerokości zlewni bezpośredniej istotnej dla transportu fosforu rozpuszczonego ze spływu powierzchniowego. Pas 10 m strefy bezpośredniej (litoral z szuwarem) odpowiada minimum funkcjonalnemu naturalnego filtra biogeochemicznego — szuwar trzcinowy (Phragmites australis) i pałkowy (Typha latifolia) wiążą do 70% rozpuszczonego azotu i 30% fosforu w pasie tej szerokości, jednocześnie stanowiąc niezbędne tarliska dla ichtiofauny (lin, karaś, szczupak), miejsca lęgowe ptactwa wodno-błotnego (Fulica atra, Acrocephalus arundinaceus, Podiceps cristatus) oraz refugium dla płazów. Wycinanie trzcinowisk pod plaże, pomosty czy „uporządkowany" dostęp do wody to najczęstsza, a zarazem najbardziej szkodliwa forma degradacji litoralu zbiorników miejskich — efekt jest natychmiastowy i wieloletni.

Zachowanie naturalnego pasa przybrzeżnego pełni równolegle krytyczną funkcję klimatyczną. Jezioro Rusałka i powiązany z nim system Bogdanki stanowią rdzeń mikroklimatu Zachodniego Klina Zieleni — odbiornik energii cieplnej w okresie letnim i element ograniczający efekt miejskiej wyspy ciepła (UHI) dla osiedli Sołacz, Ogrody, Jeżyce. Zniszczenie strefy buforowej skutkuje przerwaniem tej funkcji: wzrostem temperatury wody, spadkiem natlenienia w warstwie hipolimnionu, intensyfikacją zakwitów. To samoistne sprzężenie zwrotne — im gorzej zarządzany brzeg, tym bardziej zdegradowana toń, tym większe koszty publiczne kolejnych rekultywacji.

Obszar planu znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie użytków ekologicznych „Bogdanka I" i „Bogdanka II", ustanowionych dla ochrony półnaturalnych zbiorowisk roślinnych doliny Bogdanki, których system hydrologiczny zasila jezioro Rusałka. Poznań w 2025 r. otrzymał akredytację Wetland City Accreditation w ramach Konwencji Ramsarskiej. Akredytacja Ramsar nie jest tytułem honorowym, lecz zobowiązaniem międzynarodowym do utrzymania i wzmacniania reżimu ochrony obszarów wodno-błotnych przez okres 6 lat z koniecznością recertyfikacji. Uchwalenie planu pozwalającego na zabudowę i intensyfikację funkcji komercyjnych w strefie brzegowej Rusałki w roku następującym po przyznaniu akredytacji byłoby działaniem sprzecznym z deklarowanymi przez miasto zobowiązaniami i materiałem dowodowym do zakwestionowania akredytacji w cyklu recertyfikacyjnym 2031.

Klauzula dopuszczająca dalsze użytkowanie obiektów istniejących (pkt 10) chroni interes prawny operatorów Ośrodka AZS, kąpieliska i stanicy wioślarskiej, eliminując zarzut nadmiernej ingerencji w prawo własności i wykluczając ryzyko skutecznych roszczeń odszkodowawczych z art. 36 UPZP. Obowiązek monitoringu i publikacji wyników w BIP (pkt 11) operacjonalizuje obowiązek dostępu do informacji o środowisku wynikający z art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (Dz.U. 2024 poz. 1112 ze zm. [do weryfikacji w ISAP]) oraz dyrektywy 2003/4/WE i Konwencji z Aarhus. Klauzula zakazu grodzenia (pkt 12) odpowiada powszechnemu postulatowi społecznemu sformułowanemu w petycji „Sportowy Golęcin" („Park Golęcin nie jest miastem płotów") i koresponduje z art. 232 Prawa wodnego.

Podstawa prawna:

art. 220 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. — Prawo wodne (t.j. Dz.U. 2025 poz. 960) — definicja linii brzegu;
art. 232 ust. 1 ustawy Prawo wodne (Dz.U. 2025 poz. 960) — zakaz grodzenia nieruchomości przyległych do publicznych śródlądowych wód powierzchniowych w odległości mniejszej niż 1,5 m od linii brzegu i obowiązek umożliwienia powszechnego dostępu do wód;
art. 234 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo wodne — wymóg pozwolenia wodnoprawnego dla robót zmieniających ukształtowanie terenu na gruntach przylegających do wód, mających wpływ na warunki przepływu;
art. 16 pkt 65 ustawy Prawo wodne — definicja wód powierzchniowych i stojących;
art. 26 i art. 27 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. 2026 poz. 13) — formy ochrony obszarowej, w tym użytek ekologiczny (zastosowanie do „Bogdanka I" i „Bogdanka II");
art. 49 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody — ochrona gatunkowa zwierząt;
art. 52 i art. 56 ustawy o ochronie przyrody — zakazy w stosunku do gatunków chronionych oraz zezwolenia RDOŚ na odstępstwa od zakazów;
art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody — kompetencje organów w zakresie zezwoleń na czynności podlegające zakazom;
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. 2022 poz. 2380 t.j. [do weryfikacji w ISAP]) — wykaz gatunków chronionych obejmujący nietoperze rodzaju Myotis, ptactwo wodno-błotne, płazy i bezkręgowce związane ze środowiskiem wodnym;
art. 1 ust. 2 pkt 3 oraz art. 15 ust. 2 pkt 3 i pkt 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.) — obligatoryjne uwzględnienie wymagań ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu w MPZP oraz określenie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego;
art. 8, art. 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (Dz.U. 2024 poz. 1112 ze zm. [do weryfikacji w ISAP]) — obowiązek aktywnego udostępniania informacji o stanie środowiska;
dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Ramowa Dyrektywa Wodna) — cele środowiskowe dla jednolitych części wód powierzchniowych;
dyrektywa 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotycząca zarządzania jakością wody w kąpieliskach (Dyrektywa Kąpieliskowa) — obowiązki w zakresie monitoringu i informowania publiczności o jakości wody w kąpieliskach;
dyrektywa 92/43/EWG Rady z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dyrektywa Siedliskowa) — Załącznik IV (gatunki podlegające ścisłej ochronie, w tym wszystkie krajowe nietoperze, m.in. Myotis daubentonii);
dyrektywa 2009/147/WE w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dyrektywa Ptasia) — w odniesieniu do ptactwa wodno-błotnego strefy litoralu;
Konwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, sporządzona w Ramsarze dnia 2 lutego 1971 r. (Dz.U. 1978 nr 7 poz. 24 ze zm. [do weryfikacji w ISAP]) wraz z Wetland City Accreditation przyznaną Poznaniowi w 2025 r.;
rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 stycznia 2019 r. w sprawie nadzoru nad jakością wody w kąpielisku i miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli (Dz.U. 2019 poz. 255 ze zm. [do weryfikacji w ISAP]).

Uwaga A7 — Obowiązek mikroretencji opadowej w miejscu powstania spływu — wskaźnik retencji warstwy 30 mm dla powierzchni szczelnych, integracja z Zarządzeniem Prezydenta nr 321/2024/P (Standardy Retencji dla Miasta Poznania) i ochroną użytków ekologicznych „Bogdanka I" oraz „Bogdanka II"¶

Lokalizacja w projekcie: § ustaleń ogólnych projektu uchwały — sekcja „Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej" oraz „Zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu" (zakres art. 15 ust. 2 pkt 3 i pkt 10 UPZP). Karty terenów wszystkich obszarów dopuszczających zabudowę kubaturową lub powierzchnie utwardzone (US, UO, UN, KS, KD, ZP/U). Dodatkowo: § dotyczący użytków ekologicznych „Bogdanka I" i „Bogdanka II" oraz strefy buforowej zbiornika Rusałka — w zakresie zakazów lokalizacyjnych dla urządzeń infiltracyjnych.

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o wprowadzenie do projektu uchwały następujących zapisów:

Wskaźnik retencji podstawowy. „Dla każdej działki budowlanej oraz dla każdego terenu inwestycyjnego, obejmującego nową lub przebudowywaną zabudowę kubaturową, ciągi komunikacyjne, parkingi i place utwardzone, ustala się obowiązek zagospodarowania wód opadowych i roztopowych w miejscu ich powstawania (na działce inwestora), w sposób zapewniający retencję, infiltrację lub opóźniony, zredukowany zrzut warstwy opadu o wysokości nie mniejszej niż 30 mm, liczonej z całej powierzchni szczelnej (powierzchni nieprzepuszczalnej zredukowanej współczynnikiem spływu φ zgodnie z PN-EN 752 oraz wytycznymi Standardów Retencji dla Miasta Poznania, przyjętych Zarządzeniem nr 321/2024/P Prezydenta Miasta Poznania z dnia 20 marca 2024 r.)."
Wskaźnik podwyższony dla terenów wrażliwych. „W obrębie zlewni bezpośredniej rzeki Bogdanki, jeziora Rusałka oraz w odległości do 100 m od granic użytków ekologicznych «Bogdanka I» i «Bogdanka II» ustala się wskaźnik retencji warstwy opadu 50 mm, z uwagi na konieczność ochrony siedlisk hydrogenicznych przed zrzutami spływu powierzchniowego z substancjami biogennymi i zawiesiną."
Wymóg dla terenów inwestycyjnych >0,5 ha. „Dla terenów US, UN, UO oraz KS o powierzchni przekraczającej 0,5 ha ustala się obowiązek wykonania zbiorczego obiektu retencyjno-infiltracyjnego o pojemności wymiarowanej na opad miarodajny o natężeniu q = 153 l/(s·ha) (odpowiadający opadowi 50 mm w ciągu 30 minut, przyjętemu jako wartość projektowa dla Poznania w horyzoncie 2050 r. zgodnie ze Standardami Retencji), z odpływem do odbiornika ograniczonym do natężenia hydrogramu sprzed inwestycji (natężenie referencyjne tła)."
Współczynnik spływu — różnicowanie nawierzchni. „Do obliczeń pojemności retencyjnej przyjmuje się współczynnik spływu φ: dachy szczelne 1,0; nawierzchnie bitumiczne i betonowe 0,9; kostka brukowa na podsypce piaskowej 0,6; nawierzchnie ażurowe (kratka trawnikowa, eko-kostka) 0,4; nawierzchnie żwirowe i mineralne stabilizowane 0,3; zielone dachy ekstensywne (substrat ≥ 12 cm) 0,3; zielone dachy intensywne (substrat ≥ 30 cm) 0,2; powierzchnie biologicznie czynne 0,1."
Dopuszczalne formy mikroretencji. „Dopuszcza się następujące rozwiązania błękitno-zielonej infrastruktury, zgodne z katalogiem Standardów Retencji dla Miasta Poznania: niecki bioretencyjne (rain gardens) z roślinnością hydrofilną o udziale gatunków rodzimych ≥ 70%; muldy chłonne i rowy infiltracyjne; zbiorniki retencyjne nadziemne (z wykorzystaniem do nawadniania zieleni) i podziemne; nawierzchnie przepuszczalne; zielone dachy ekstensywne (warstwa substratu mineralno-organicznego o miąższości min. 12 cm, udział roślin sukulentowych i hydrofilnych ≥ 60%) lub intensywne (warstwa substratu min. 30 cm); studnie chłonne (z zastrzeżeniem pkt 6); skrzynki rozsączające; wypustki uliczne (curb extensions) prowadzące spływ z jezdni do niecek przyulicznych. Zakaz odprowadzania wód opadowych z nowych terenów inwestycyjnych do kanalizacji ogólnospławnej."
Strefa zakazu studni chłonnych. „W pasie 50 m od linii brzegowej rzeki Bogdanki (na odcinku odkrytym i zarurowanym), jeziora Rusałka, stawów Sołackich i Strzeszyńskiego, a także od granicy zewnętrznej użytków ekologicznych «Bogdanka I» i «Bogdanka II» ustala się zakaz lokalizacji studni chłonnych, drenaży rozsączających i wszelkich obiektów infiltracyjnych zrzucających wodę poniżej zwierciadła wody gruntowej — z uwagi na ryzyko bezpośredniego transportu zanieczyszczeń (azot, fosfor, węglowodory ropopochodne, mikroplastik) do siedliska hydrogenicznego objętego ochroną."
Wymóg dokumentacji projektowej. „Dla każdej inwestycji wymagającej pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, wnioskodawca przedkłada operat wodnoprawny (dla obiektów wymagających pozwolenia wodnoprawnego w trybie art. 389 i nast. ustawy Prawo wodne) lub opracowanie techniczne gospodarowania wodami opadowymi (dla pozostałych — w zakresie analogicznym do §3 Standardów Retencji), zawierające: bilans wodny zlewni cząstkowej, obliczenia pojemności obiektu retencyjnego, dobór roślin dla niecek bioretencyjnych, harmonogram konserwacji, wskazanie odbiornika końcowego oraz potwierdzenie spełnienia wskaźnika minimum 30 mm (lub 50 mm dla terenów wrażliwych). Brak dokumentacji stanowi przesłankę odmowy uzgodnienia projektu budowlanego."
Egzekucja i monitoring. „Wykonanie obiektów retencyjnych podlega odbiorowi przez właściwego inspektora nadzoru z ramienia Wydziału Klimatu i Środowiska UMP. Pozwolenie na użytkowanie obiektu kubaturowego nie zostaje wydane bez potwierdzenia funkcjonalności urządzeń mikroretencji."

Uzasadnienie merytoryczno-prawne:

1. Zlewnia Golęcin–Bogdanka jako recipient spływu z uszczelnionych zlewni Sołacza, Jeżyc i Ogrodów. Klin Golęciński przyjmuje wody opadowe z otaczających, intensywnie zurbanizowanych obszarów, w których współczynnik powierzchni biologicznie czynnej spadł poniżej 30%. Dolina Bogdanki — z uwagi na konfigurację terenu — stanowi naturalny korytarz drenażowy. Każdy nowy hektar uszczelnionej powierzchni w obrębie planu wygeneruje przy opadzie 30 mm spływ rzędu 240–270 m³ (przy φ = 0,8–0,9), trafiający bezpośrednio do koryta Bogdanki lub do zbiornika Rusałka. Dla typowej hali sportowej o rzucie dachu 1500 m² wymagana pojemność retencyjna przy wskaźniku 30 mm wynosi: V = 1500 m² × 0,030 m × φ(1,0) = 45 m³, przy 50 mm — 75 m³. Dla parkingu o powierzchni 3000 m² (φ = 0,9): V = 3000 × 0,030 × 0,9 = 81 m³. Wartości te są realizowalne za pomocą jednej niecki bioretencyjnej o powierzchni 60–80 m² i głębokości roboczej 0,5 m, z otoczką roślin hydrofilnych — koszt jednostkowy rzędu 250–400 zł/m² (cena z 2024–2025).

2. Zarządzenie Prezydenta Miasta Poznania nr 321/2024/P z 20 marca 2024 r. jako wiążący kontekst miejscowego prawa planistycznego. Miasto Poznań przyjęło formalnie „Standardy Retencji dla Miasta Poznania" — dokument opracowany przez zespół międzywydziałowy (Wydział Klimatu i Środowiska, Wydział Urbanistyki i Architektury, MPU, Aquanet, Aquanet Retencja, Komisja Dialogu Obywatelskiego ds. środowiska) na mocy Zarządzenia nr 1039/2022/P. Standardy nakładają na każdego inwestora obowiązek projektowania rozwiązań błękitno-zielonej infrastruktury z wymiarowaniem na miarodajne natężenia deszczu prognozowane w perspektywie 2050 r. Brak przeniesienia ustaleń Standardów do procedowanego MPZP byłby naruszeniem zasady spójności instrumentów polityki publicznej miasta i osłabiłby ich egzekwowalność (Standardy jako zarządzenie wykonawcze nie mają rangi aktu prawa miejscowego — MPZP ją ma; bez transpozycji zapisów do uchwały rady miasta organy administracji architektoniczno-budowlanej dysponują wątłą podstawą do odmowy uzgodnienia projektu nieuwzględniającego retencji).

3. Wetland City Accreditation — zobowiązanie międzynarodowe Poznania. Decyzją Konferencji Stron Konwencji Ramsarskiej z 2025 r. Poznań jako pierwsze polskie miasto otrzymał certyfikat Wetland City Accreditation. W dokumentacji aplikacyjnej miasto powołało się explicite na ochronę użytków ekologicznych „Bogdanka I" i „Bogdanka II" oraz „Traszki Ratajskie" i rezerwatu „Żurawiniec" jako działań uzasadniających przyznanie tytułu. Akredytacja podlega cyklicznej weryfikacji co 6 lat — utrata wymaga wykazania regresu w ochronie siedlisk hydrogenicznych. Dopuszczenie w MPZP „Park Golęcin" zabudowy bez egzekwowanego obowiązku mikroretencji, z możliwością zrzutu nieretencjonowanego spływu do koryta Bogdanki, stanowi działanie wprost sprzeczne z deklaracjami złożonymi w procedurze akredytacyjnej i naraża miasto na utratę certyfikatu w pierwszym cyklu weryfikacyjnym (2031 r.).

4. Trend opadów ekstremalnych — dane IMGW-PIB. Klimat Polski ulega systematycznemu przekształceniu w kierunku zwiększonej częstości opadów nawalnych. Według raportu IMGW-PIB „Klimat Polski 2024" obserwuje się wzrost liczby zdarzeń opadowych o natężeniu ≥ 30 mm/dobę w pasie środkowej Polski w okresie 1991–2020 względem 1961–1990. Na stacji Poznań-Ławica odnotowano w czerwcu 2021 r. opad dobowy 79,4 mm — wartość przekraczająca historyczne maksimum miesięczne. Opracowanie „Zmiany klimatu w Wielkopolsce" Wielkopolskiego Biura Planowania Przestrzennego wskazuje na rosnącą częstotliwość zdarzeń typu „flash flood" w aglomeracji poznańskiej, z ekonomicznymi skutkami w postaci paraliżu komunikacyjnego, zalewania parkingów podziemnych i piwnic.

5. Eutrofizacja Rusałki i zarurowanej Bogdanki. Zbiornik Rusałka od dekad wykazuje cechy eutrofizacji (zakwity sinic, sezonowe zakazy kąpieli wprowadzane przez SANEPID). Główne źródło ładunku biogennego stanowi spływ powierzchniowy z uszczelnionych zlewni Sołacza i Golęcina, transportujący azot z pasów drogowych, fosfor z trawników i parkingów, węglowodory ropopochodne. Wprowadzenie obowiązku retencji warstwy 30 mm zatrzymuje na działce inwestora frakcję pierwszego spłukania (first flush) — najbardziej zanieczyszczoną część fali opadowej — i pozwala na biologiczną dekompozycję zanieczyszczeń w niecce bioretencyjnej zanim woda dotrze do odbiornika.

6. Standard niemiecki, holenderski i precedens krajowy. Wskaźnik 30 mm warstwy opadu retencjonowanej w miejscu powstania jest zgodny z niemieckim arkuszem DWA-A 102 („Grundsätze zur Bewirtschaftung und Behandlung von Regenwetterabflüssen", Deutsche Vereinigung für Wasserwirtschaft, Abwasser und Abfall) oraz z holenderską praktyką municypalną w gminach Rotterdam i Amsterdam (typowo 60 l/m² dla nowej zabudowy, czyli 60 mm). Wartość 30 mm stanowi zatem dolną granicę standardu europejskiego — ostrożną i realizowalną technicznie. Wrocław posiada przyjętą Strategię Gospodarki Wodami Opadowymi (GWO) z analogicznym podejściem.

7. Zasada „polluter pays" i przerzucenie kosztu adaptacji. Brak obowiązku retencji na działce inwestora oznacza w praktyce, że koszt adaptacji infrastruktury kanalizacyjnej i hydrotechnicznej do zwiększonych spływów ponosi spółka komunalna Aquanet (czyli wszyscy mieszkańcy Poznania w taryfie za ścieki) oraz miasto (w budżecie inwestycyjnym). Inwestor prywatny, który uszczelnił 1 ha terenu bez wewnętrznej retencji, generuje negatywną externality rzędu 200–400 tys. zł kosztów dla budżetu publicznego (rozbudowa kolektorów, wzmocnienie przepustów, oczyszczanie zbiorników).

8. Spójność z Krajowym Programem Renaturyzacji Wód Powierzchniowych (KPRWP) oraz z miejskim projektem PBO „Renaturyzacja rzeczki Bogdanki" (1,04 mln zł) — wprowadzenie wskaźników mikroretencji w MPZP jest warunkiem koniecznym sukcesu renaturyzacji: rzeka odsłonięta i zwężona w meandrach nie przyjmie nieretencjonowanych fal opadowych z nowych inwestycji bez ryzyka erozji koryta i utraty efektu ekologicznego.

Podstawa prawna:

art. 15 ust. 2 pkt 3 i pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2024 poz. 1130 t.j., ze zm.) — obowiązkowe ustalenia planu w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu oraz zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej, w tym gospodarki wodno-ściekowej;
art. 16, art. 17, art. 234 ust. 1 i 2, art. 269 ust. 1 pkt 1 oraz art. 389 i nast. ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. — Prawo wodne (t.j. Dz.U. 2025 poz. 960) — definicje wód opadowych i roztopowych, obowiązek właściciela gruntu zapewnienia odpływu wód w sposób niezakłócający stosunków wodnych, instytucja pozwolenia wodnoprawnego;
rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz.U. 2019 poz. 1311, z późn. zm.);
dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dyrektywa Powodziowa);
dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Ramowa Dyrektywa Wodna) — obowiązek osiągnięcia dobrego stanu wód i niepogarszania ich stanu (zasada non-deterioration), istotna dla zlewni Bogdanki;
Konwencja Ramsarska (Dz.U. 1978 nr 7 poz. 24) w związku z przyznaniem Poznaniowi certyfikatu Wetland City Accreditation w 2025 r.;
Zarządzenie nr 321/2024/P Prezydenta Miasta Poznania z dnia 20 marca 2024 r. w sprawie przyjęcia „Standardów Retencji dla Miasta Poznania" — wykonawczy akt polityki miejskiej, którego ustalenia winny być transponowane do aktu prawa miejscowego (MPZP);
Krajowy Program Renaturyzacji Wód Powierzchniowych (KPRWP) — Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, dokument kierunkowy;
standardy techniczne PN-EN 752:2017-12 „Zewnętrzne systemy odwadniania i kanalizacyjne — Zarządzanie systemem kanalizacyjnym" oraz arkusz DWA-A 102 (Niemcy) jako standard projektowy in extenso.

Blok B — komunikacja i mobilność aktywna¶

Uwaga B1 — Bezwzględny zakaz lokalizacji ciągów pieszo-jezdnych (KDWxs) na osi Park Sołacki – jezioro Rusałka; pełna separacja ruchu pieszego, rowerowego i zmotoryzowanego z wymuszeniem mechanicznym¶

Lokalizacja w projekcie: Karty terenów oznaczonych w projekcie symbolami KDWxs (ciągi pieszo-jezdne) na całym odcinku tranzytowym mobilności aktywnej Park Sołacki – jezioro Rusałka, w szczególności:

a) alejki wewnętrzne biegnące od ul. Pułaskiego (wjazd do Parku Sołackiego od strony ul. Wojska Polskiego) wzdłuż stawów sołackich w kierunku północnym, do styku z ul. Niestachowską; b) ciąg wzdłuż południowego brzegu jeziora Rusałka (od mostku nad rzeczką Bogdanką do plaży głównej), w tym fragment zarządzany przez Zakład Lasów Poznańskich, dla którego w lutym 2025 r. ogłoszono inwestycję renowacyjną finansowaną z PBO; c) trakt wzdłuż zachodniego i północnego brzegu jeziora Rusałka, łączący się z systemem ścieżek prowadzących w stronę Strzeszyna i Doliny Bogdanki; d) odcinek od ul. Warmińskiej (wjazd serwisowy do stadionu lekkoatletycznego Olimpii Poznań) wzdłuż nasypu kolejowego linii kolejowej nr 354 w kierunku ul. Wojska Polskiego; e) wszystkie alejki w obrębie kompleksu sportowego Golęcin oznaczone w rysunku planu jako KDWxs, biegnące pomiędzy obiektami sportowymi (boiska, korty, stadion lekkoatletyczny, domki fińskie).

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o:

1. Wykreślenie z projektu uchwały wszystkich oznaczeń KDWxs na obszarach wymienionych w lit. a)–e) sekcji „Lokalizacja w projekcie" oraz zastąpienie ich symbolami KX (ciąg pieszy) lub KDX-r (ciąg pieszo-rowerowy z wykluczeniem ruchu pojazdów silnikowych innych niż uprzywilejowane i obsługa techniczna w reżimie ograniczonym). Symbol KDWxs (droga wewnętrzna pieszo-jezdna) na tej osi tworzy formalną furtkę dla nieograniczonego ruchu samochodów osobowych, w tym pojazdów typu SUV przewożących sprzęt sportowy, pojazdów dostawczych obsługujących punkty gastronomiczne nad Rusałką, a w praktyce — także pojazdów osób parkujących „pod plażą" w sezonie letnim. Zachowanie KDWxs petryfikuje stan patologiczny zdiagnozowany w analizie społecznej („Rowerowy Poznań", inicjatywa „Uwolnić Bogdankę") oraz w aktach przygotowawczych do inwestycji renowacyjnej ZLP z lutego 2025 r.

2. Wprowadzenie do § ustaleń ogólnych projektu uchwały zapisu: „Na terenach oznaczonych symbolem KDX-r dopuszcza się ruch pieszych, rowerów oraz urządzeń transportu osobistego w rozumieniu art. 2 pkt 18b ustawy z 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2024 poz. 1251 t.j., ze zm.). Ruch pojazdów silnikowych dopuszcza się wyłącznie dla: a) pojazdów uprzywilejowanych w rozumieniu art. 2 pkt 38 Prd; b) pojazdów Zakładu Lasów Poznańskich, Wydziału Gospodarki Komunalnej UM Poznania oraz wykonawców robót na zlecenie miasta — wyłącznie w godzinach 6:00–8:00 w dni robocze, z wyłączeniem sobót, niedziel i świąt; c) pojazdów obsługi punktów usługowych zlokalizowanych w obrębie terenu — wyłącznie w godzinach 5:00–7:00 codziennie, na zasadach indywidualnego zezwolenia wystawianego przez zarządcę terenu i pod warunkiem rejestracji każdorazowego wjazdu w systemie elektronicznym."

3. Wprowadzenie wymogu fizycznego zabezpieczenia wjazdów w postaci automatycznych słupków hydraulicznych typu bollard (wysuwanych z poziomu nawierzchni) lub szlabanów elektronicznych z systemem identyfikacji (RFID, kontrola tablic rejestracyjnych — ANPR) na każdym wjeździe na ciąg KDX-r od strony dróg publicznych (ul. Pułaskiego, ul. Wojska Polskiego, ul. Warmińska, ul. Niestachowska). Bez fizycznego zabezpieczenia jakikolwiek zapis administracyjny pozostaje fikcją — co potwierdza wieloletnie doświadczenie z Parkiem Sołackim, gdzie samo wprowadzenie znaku B-1/B-9 nie eliminuje wjazdu pojazdów nieuprawnionych. Zarezerwowanie w planie pasa terenu o szerokości min. 1,5 m × 1,5 m przy każdym wjeździe pod fundament i szafkę sterowniczą bollarda jest warunkiem wykonalności tego rozwiązania w fazie realizacyjnej.

4. Zarezerwowanie minimalnych parametrów geometrycznych ciągu KDX-r:

a) szerokość pasa rowerowego dwukierunkowego: minimum 3,0 m (zgodnie z § 47 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, Dz.U. 2022 poz. 1518 t.j.; w obszarach o wysokim natężeniu ruchu rekreacyjnego — 3,5 m, zgodnie z wytycznymi CROW Design manual for bicycle traffic dla tras o natężeniu > 750 rowerów/godz. szczytu);

b) szerokość pasa pieszego: minimum 2,5 m, w obszarach koncentracji ruchu (przy plażach Rusałki, w pobliżu obiektów gastronomicznych) — 3,5 m;

c) separacja pasów poprzez pas zieleni o szerokości minimum 0,5 m lub zróżnicowanie nawierzchni o kontrastowej fakturze i barwie (linia oddzielająca o szerokości min. 12 cm, zgodnie z systematyką znaków poziomych P-1e — strzałka kierunkowa rowerowa, P-23 — symbol roweru);

d) promienie łuków poziomych: minimum 20 m dla osi rowerowej (CROW; warunek bezpiecznej jazdy z prędkością projektową 25 km/h);

e) pochylenia podłużne: maksymalnie 4% na trasie głównej (CROW; w wyjątkowych sytuacjach, na odcinkach < 50 m — do 6%, przy obowiązkowym wyznaczeniu trasy alternatywnej o łagodniejszym profilu);

f) nawierzchnia bitumiczna lub mineralno-żywiczna typu epoxy gravel o wskaźniku równości IRI ≤ 3,5 mm/m, zgodnie z zarządzeniem Prezydenta Miasta Poznania nr 481/2019/P z 3 czerwca 2019 r. w sprawie standardów technicznych infrastruktury rowerowej na terenie miasta Poznania, uchylającym wcześniejsze zarządzenie nr 931/2015/P z 31 grudnia 2015 r.;

g) oznakowanie poziome ścieżki rowerowej w kolorze czerwonym (CMYK 0/85/85/15, materiał termoplastyczny lub epoksydowy) z białą linią oddzielającą od pasa pieszego;

h) oświetlenie: oprawy LED o natężeniu 20–30 lx na poziomie nawierzchni (wg zaleceń CIE 115:2010 dla klasy oświetleniowej P3), barwa światła ≤ 2700 K (ochrona fauny nocnej, zgodnie z zaleceniami ochrony korytarzy ekologicznych w Zachodnim Klinie Zieleni), włączenie automatyczne od zmierzchu do godz. 23:00 i od 5:00 do świtu, z funkcją ściemniania pomiędzy 23:00 a 5:00 do 30% mocy;

i) ciągłość trasy — wjazdy do obiektów sportowych przecinające ciąg KDX-r realizowane jako podwyższone przejścia (raised crossings) z pierwszeństwem dla pieszych i rowerzystów; nawierzchnia wjazdu doprowadzona do poziomu chodnika z rampami o pochyleniu 1:10 po stronie jezdni dojazdowej.

5. Wprowadzenie do § ustaleń ogólnych zapisu o zakazie lokalizacji parkingów dla samochodów osobowych w głębi terenu (poza pasem do 50 m od dróg publicznych klasy „L" i wyższej). Obsługa parkingowa obiektów sportowych i gastronomicznych powinna być koncentrowana wyłącznie na obrzeżach kompleksu, z bezpośrednim dostępem od ul. Wojska Polskiego, ul. Warmińskiej i ul. Niestachowskiej, bez ingerencji w wewnętrzną tkankę zieleni.

Uzasadnienie merytoryczno-prawne:

Stan faktyczny. Obszar pomiędzy Parkiem Sołackim a jeziorem Rusałka stanowi jeden z najintensywniej użytkowanych korytarzy mobilności aktywnej w Poznaniu. W sezonie letnim ośrodek rekreacyjny nad Rusałką obsługuje do 10 000 osób dziennie, z czego znaczna część dociera rowerem. Trasa Park Sołacki – Rusałka – Strzeszyn – Kiekrz uznawana jest za najpopularniejszy szlak rowerowy w mieście. Stan obecny — dopuszczenie ruchu samochodów osobowych i dostawczych po wąskich, nieoddzielonych alejkach — generuje zjawisko regularnie diagnozowane jako „mieszanie się intensywnego ruchu pieszego, rowerowego i samochodowego na niezwykle wąskich i słabo oświetlonych alejkach", w którym pojazdy SUV i furgonetki obsługi technicznej „przeciskają się pomiędzy trenującymi dorosłymi, spacerowiczami oraz jeżdżącymi na rowerkach dziećmi". Inwestycja Zakładu Lasów Poznańskich z 2025 r. (renowacja ścieżek wokół Rusałki ze środków PBO) wprowadza wprawdzie tablice „zachęcające do jazdy jednośladem ścieżkami oddalonymi od brzegu jeziora", lecz pozostaje rozwiązaniem perswazyjnym, nie planistycznym — i nie eliminuje źródła problemu, którym jest dopuszczalność wjazdu pojazdów silnikowych.

Skala ryzyka — dane wypadkowe. W 2020 r. w Poznaniu odnotowano 326 zdarzeń z udziałem rowerzystów (2 ofiary śmiertelne, 45 osób z ciężkimi obrażeniami, 55% wypadków spowodowanych przez kierowców samochodów); trend wieloletni jest stabilny, a głównym sprawcą pozostaje pojazd silnikowy. W skali kraju w 2025 r. policja odnotowała ok. 3 500 wypadków z udziałem rowerzystów, w których zginęło 155 osób. Brak danych wyodrębnionych dla obszaru Sołacz/Golęcin/Rusałka w publicznych raportach KMP Poznań nie świadczy o braku ryzyka — świadczy o luce informacyjnej, którą plan miejscowy może sankcjonować lub usuwać poprzez właściwe zapisy o separacji ruchu.

Vision Zero. Polityka „Wizji Zero" — całkowitego wyeliminowania ofiar śmiertelnych w ruchu drogowym — została publicznie ogłoszona jako cel strategiczny dla Poznania przez Komendanta Miejskiego Policji Przemysława Kusika 13 grudnia 2019 r. Doktryna Vision Zero, opracowana w Szwecji w 1997 r. i przyjęta jako oficjalna polityka m.in. przez Warszawę (Zarządzenie Prezydenta m.st. Warszawy nr 1607/2020 z 3 listopada 2020 r.), opiera się na zasadzie hierarchizacji odpowiedzialności: projektant infrastruktury ponosi pierwotną odpowiedzialność za eliminację warunków, w których możliwy jest wypadek śmiertelny lub powodujący trwały uszczerbek na zdrowiu. W praktyce planistycznej oznacza to nakaz separacji potoków o znacząco różnej energii kinetycznej (samochód 1 500 kg × 30 km/h = 187,5 kJ; rower 90 kg × 20 km/h = 5 kJ; pieszy 80 kg × 5 km/h = 0,3 kJ — różnica trzech rzędów wielkości). Dopuszczenie KDWxs na osi rekreacyjnej Park Sołacki – Rusałka jest sprzeczne z fundamentalną zasadą Vision Zero.

Doświadczenia analogicznych miast. Park Szczytnicki we Wrocławiu — największy park miejski w Polsce (powyżej 100 ha) — funkcjonuje jako obszar bez ruchu samochodów, z wyznaczonymi ścieżkami pieszymi i wydzielonymi traktami rowerowymi po obwodzie. Park Skaryszewski w Warszawie, wpisany do rejestru zabytków od 13 grudnia 1973 r., funkcjonuje na podstawie regulaminu wprowadzającego strefowanie ruchu pieszo-rowerowego (znaki C-13/C-16) i bezwzględny zakaz ruchu pojazdów silnikowych poza obsługą techniczną i pojazdami uprzywilejowanymi. Tiergarten w Berlinie (210 ha) jest historycznie wolny od ruchu samochodowego z wyjątkiem dwóch arterii tranzytowych (Straße des 17. Juni, Hofjägerallee), które nie krzyżują wewnętrznej sieci alejek. We wszystkich tych przypadkach kluczowym instrumentem jest planistyczne wykluczenie statusu „drogi wewnętrznej dostępnej dla pojazdów" — czyli dokładnie ten typ rozstrzygnięcia, który MPZP „Park Golęcin" musi zastosować dla osi Park Sołacki – Rusałka.

Mandat społeczny. Za pełną separacją ruchu i ograniczeniem dostępu pojazdów silnikowych na Golęcinie wypowiedziała się petycja społeczna „Sportowy Golęcin" (autorka: M. Łukaszewska), która zebrała ponad 930 podpisów mieszkańców Poznania — pkt 2 wezwań formułuje wprost żądanie wyeliminowania ruchu samochodowego z terenów rekreacyjnych. Inwestycja PBO 2024 dotycząca renowacji ścieżek wokół Rusałki (realizowana przez ZLP, finansowana ze środków obywatelskich) potwierdza istnienie szerokiego konsensusu społecznego w tej kwestii.

Standardy techniczne miasta. Zarządzenie Prezydenta Miasta Poznania nr 481/2019/P z 3 czerwca 2019 r. w sprawie standardów technicznych infrastruktury rowerowej na terenie miasta Poznania (uchylające zarządzenie nr 931/2015/P z 31 grudnia 2015 r.), wykonywane przez Biuro Miejskiego Inżyniera Ruchu, ustanawia obowiązujący w Poznaniu reżim techniczny dla nowej infrastruktury rowerowej — w tym wymóg nawierzchni bitumicznej, sygnalizacji aktywowanej obecnością rowerzysty oraz prostoliniowości tras pozbawionych „dekoracyjnych zakrętów i słupów na środku". „Wstępna koncepcja rozwoju dróg rowerowych w Metropolii Poznań" z listopada 2025 r. klasyfikuje trakt Park Sołacki – Rusałka – Strzeszyn jako trasę o znaczeniu metropolitalnym, podlegającą najwyższym standardom geometrycznym i bezpieczeństwa.

Projektowanie uniwersalne. Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych z 13 grudnia 2006 r. (Dz.U. 2012 poz. 1169), w szczególności art. 9 (dostępność) i art. 30 (uczestnictwo w rekreacji, sporcie i wypoczynku), nakłada na państwa-strony obowiązek zapewnienia osobom z niepełnosprawnościami równego dostępu do przestrzeni publicznych. Ciąg KDWxs, w którym osoba poruszająca się na wózku, niewidoma lub z dzieckiem w wózku spacerowym jest zmuszona ustępować pojazdom silnikowym, narusza zasadę projektowania uniwersalnego. Rozdzielenie ruchu pieszego i rowerowego pasem zieleni o stałej szerokości oraz wyeliminowanie ruchu pojazdów silnikowych jest warunkiem koniecznym zgodności planu z tą Konwencją.

Podstawa prawna:

art. 1 ust. 2 pkt 5, 9 i 10 oraz art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2024 poz. 1130 t.j., ze zm.) — wymóg uwzględnienia w planowaniu przestrzennym wymagań ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, potrzeb osób ze szczególnymi potrzebami, a także zasad zrównoważonego rozwoju;
art. 2 pkt 18b oraz art. 33 ust. 1, 1a i 6 ustawy z 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2024 poz. 1251 t.j., ze zm.) — definicja urządzenia transportu osobistego (UTO) oraz reguły ruchu rowerów, UTO i pojazdów silnikowych po drogach dla rowerów i ciągach pieszo-rowerowych;
§ 47–48 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. 2022 poz. 1518 t.j.) — minimalne szerokości ścieżek rowerowych i ciągów pieszo-rowerowych;
§ 49 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych (Dz.U. 2022 poz. 1518) — wymagania dla geometrii i nawierzchni infrastruktury rowerowej;
Zarządzenie Prezydenta Miasta Poznania nr 481/2019/P z 3 czerwca 2019 r. w sprawie standardów technicznych infrastruktury rowerowej na terenie miasta Poznania, uchylające zarządzenie nr 931/2015/P z 31 grudnia 2015 r.;
„Wstępna koncepcja rozwoju dróg rowerowych w Metropolii Poznań" z listopada 2025 r.;
Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych z 13 grudnia 2006 r. (Dz.U. 2012 poz. 1169) — art. 9, art. 30;
CROW Design manual for bicycle traffic (wyd. 2016/2021), Ede, Holandia — międzynarodowy standard projektowy referencyjny dla polskich „Standardów Rowerowych";
ERA 2010 — Empfehlungen für Radverkehrsanlagen, FGSV, Kolonia — niemiecki standard projektowy dla infrastruktury rowerowej;
NACTO Urban Bikeway Design Guide (wyd. 2014, akt. 2024), National Association of City Transportation Officials, Nowy Jork — referencja w zakresie podwyższonych przejść (raised crossings) i stref ograniczonego dostępu;
CIE 115:2010 — Lighting of Roads for Motor and Pedestrian Traffic, Commission Internationale de l'Éclairage — klasyfikacja oświetleniowa P3 dla ciągów rekreacyjnych;
Polityka Transportowa Miasta Poznania — Uchwała Rady Miasta Poznania nr XXIII/269/III/99 z 18 listopada 1999 r., w zakresie hierarchii uczestników ruchu (priorytet dla pieszych i rowerzystów na obszarach rekreacyjnych);
Plan Zrównoważonej Mobilności dla Metropolii Poznań do 2040 roku, w zakresie celów redukcji udziału ruchu samochodowego w terenach zieleni.

Uwaga B2 — Rezerwa terenowa pod wydzieloną drogę dla rowerów wzdłuż ul. Wojska Polskiego (klasa międzydzielnicowa) i ul. Niestachowskiej (z buforem zieleni izolacyjnej)¶

Lokalizacja w projekcie: Karty terenów obejmujące pasy drogowe ul. Wojska Polskiego i ul. Niestachowskiej w granicach planu (linie rozgraniczające drogi publicznej KDG/KDZ) oraz tereny przyległe (zieleń izolacyjna ZI, tereny sportu US).

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o:

Wprowadzenie obligatoryjnej rezerwy terenowej w pasie drogowym ul. Wojska Polskiego o szerokości minimum 4,0 m (z czego 3,5 m pod jezdnię rowerową dwukierunkową + 0,5 m skrajni) na całej długości odcinka w granicach MPZP, z fizyczną separacją od jezdni samochodowej (krawężnik wyniesiony minimum 0,1 m lub pas zieleni minimum 1,5 m).
Wprowadzenie obligatoryjnej rezerwy w pasie drogowym ul. Niestachowskiej o szerokości minimum 5,5 m na układ: chodnik dla pieszych (min. 2,0 m) + pas zieleni izolacyjnej (min. 1,0 m) + droga dla rowerów dwukierunkowa (min. 2,5 m).
Wprowadzenie obowiązku realizacji pasa zieleni izolacyjnej (zwartych nasadzeń krzewów liściastych zimozielonych o wysokości min. 1,5 m) pomiędzy jezdnią samochodową a chodnikiem/drogą rowerową, o szerokości min. 2,0 m (przy ul. Niestachowskiej i Wojska Polskiego), jako bariery dla pyłów PM2.5/PM10 i hałasu.
Wykluczenie ciągu pieszo-rowerowego współdzielonego wzdłuż ulic Niestachowskiej i Wojska Polskiego.
Wprowadzenie drugiej, równoległej trasy rowerowej (KDR-2) w pobliżu stawów Sołackich, omijającej strome podjazdy, o pochyleniu maksymalnym 4% (z lokalnymi odstępstwami do 5% na odcinkach ≤ 30 m), szerokości min. 3,0 m, separowanej od ciągu pieszego.

Uzasadnienie merytoryczno-prawne: Ul. Wojska Polskiego, zgodnie z „Wstępną koncepcją rozwoju dróg rowerowych w Metropolii Poznań" (11.2025), pełni funkcję trasy międzydzielnicowej łączącej Sołacz, Ogrody, Podolany i Strzeszyn z centrum miasta oraz z metropolitalnym układem tras prowadzących w stronę gmin Suchy Las i Rokietnica. Realizacja w pasie drogowym jezdni rowerowej dwukierunkowej o szerokości 3,5 m, fizycznie wydzielonej, jest jedynym rozwiązaniem zgodnym z aktualnymi wytycznymi CROW (tab. 5.6) dla potoku rowerowego klasy międzydzielnicowej (> 200 rowerów/h w obu kierunkach).

Ul. Niestachowska generuje ekspozycję na PM2.5, PM10, NO_x i hałas komunikacyjny przekraczający wartości dopuszczalne. Współdzielenie ciągu pieszego i rowerowego oznacza dwukrotne naruszenie standardów: ekspozycję użytkowników aktywnych na maksymalne stężenia zanieczyszczeń oraz konflikty użytkowników w warunkach hałasu utrudniającego komunikację.

Trasa równoległa KDR-2 o pochyleniu ≤ 4% jest realizacją zasady projektowania uniwersalnego — pochylenia > 6% wykluczają z trasy osoby starsze, dzieci, rodziny z przyczepkami, użytkowników rowerów cargo i hand-bike.

Plan miejscowy jest jedynym narzędziem prawa miejscowego, które może zagwarantować rezerwę terenową na poziomie strukturalnym — zaniechanie tego ustalenia na obecnym etapie planistycznym uniemożliwi realizację w przyszłości.

Podstawa prawna i techniczna: art. 4 pkt 11a, art. 7 ust. 2 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. 2024 poz. 1014 j.t. [do weryfikacji]); rozporządzenie MI z 24 czerwca 2022 r. (Dz.U. 2022 poz. 1518), § 49, § 50, § 53 ust. 1–5; „Standardy techniczne i wykonawcze dla infrastruktury rowerowej Miasta Poznania" [do weryfikacji w BIP]; „Wstępna koncepcja rozwoju dróg rowerowych w Metropolii Poznań" (11.2025); art. 15 ust. 2 pkt 10 UPZP; Konwencja ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami (Dz.U. 2012 poz. 1169), art. 9; ustawa z 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności (Dz.U. 2024 poz. 731), art. 6.

Uwaga B3 — Radykalne podniesienie wskaźników postojowych dla rowerów¶

Lokalizacja w projekcie: Załącznik szczegółowy MPZP — tabela wskaźników miejsc postojowych dla wszystkich terenów funkcji usługowych (U, UH), gastronomicznych (UG), sportowych (US), oświatowych (UO), kultury (UK).

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o wykreślenie obecnych wskaźników postojowych dla rowerów (1 stojak na obiekt < 100 m²) i wprowadzenie zróżnicowanej skali minimów:

Obiekty usługowe i handlowe (U, UH): minimum 1 stojak typu U (= 2 miejsca rowerowe) na każde rozpoczęte 15 m² powierzchni użytkowej, nie mniej niż 4 stojaki (= 8 rowerów) na obiekt.
Obiekty gastronomiczne (UG): minimum 1 stojak na każde rozpoczęte 10 m² powierzchni sali konsumpcyjnej, nie mniej niż 6 stojaków na obiekt; przy obiektach o powierzchni sali > 100 m² — obowiązek minimum 30% stojaków zadaszonych.
Obiekty sportowe i rekreacyjne (US, USR): minimum 50 stojaków (= 100 miejsc rowerowych) przy każdym wejściu/wyjściu publicznym dla obiektu o pojemności do 1 000 użytkowników; minimum 1 stojak na każdych 10 użytkowników o pojemności większej.
Obiekty oświatowe i akademickie (UO): minimum 1 stojak na każdych 4 uczniów/studentów; minimum 30% stojaków zadaszonych.
Wymagania jakościowe: stojaki wyłącznie typu „U odwrócone" (Sheffield stand), wysokość 80–90 cm, średnica rury ≥ 40 mm, rozstaw ≥ 80 cm; zakaz stojaków „przedniokołowych" / spiralnych / „grzebieni"; wszystkie strefy obligatoryjnie oświetlone w godzinach 17:00–7:00 (LED, min. 30 lx); lokalizacja w odległości nie większej niż 30 m od wejścia głównego.

Uzasadnienie merytoryczno-prawne: Wskaźnik 1 stojak/obiekt < 100 m² jest oderwany od realiów. Mała restauracja przy Rusałce w sezonie letnim obsługuje 80–150 gości w godzinę szczytu, z czego 30–40% przybywa rowerem. Dwa miejsca rowerowe wobec 30–60 rowerzystów oznacza chaos: rowery przypinane do drzew (uszkodzenia kory, pierścieniowanie pni), do barierek, znaków drogowych, ławek. Skutek: degradacja zieleni, blokowanie ciągów pieszych, ryzyko kradzieży.

Wskaźniki 1 stojak/15 m² są zgodne z holenderskimi CROW „Bicycle Parking Manual" oraz z polską praktyką wdrożoną w MPZP m.in. dla Krakowa (uchwała RM Krakowa nr CXII/2989/18 z 9 maja 2018 r. dot. MPZP „Bronowice Wielkie Wschód") i Warszawy (uchwała RM W-wy nr LVII/1722/2017 z 9 listopada 2017 r.).

Stojak typu U jest standardem w UE (DIN 79008-1:2011); stojaki przedniokołowe są w praktyce nieużywane — rowerzysta nie może przypiąć ramy. Zapis MPZP „minimum 1 stojak" bez specyfikacji typu = zapis martwy.

Podstawa prawna i techniczna: art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP — obligatoryjne ustalenie minimalnej liczby miejsc do parkowania (interpretacja rozszerzająca obejmuje rowery — wyrok WSA w Krakowie z 14.03.2018 r., II SA/Kr 1583/17 [do weryfikacji]); rozporządzenie MI z 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. 2022 poz. 1225), § 18 ust. 2, § 19 ust. 1; norma DIN 79008-1:2011; CROW „Bicycle Parking Manual"; „Standardy techniczne i wykonawcze dla infrastruktury rowerowej Miasta Poznania" [do weryfikacji].

Uwaga B4 — Bezwzględny zakaz lokalizacji miejsc postojowych dla pojazdów silnikowych na powierzchni biologicznie czynnej; wprowadzenie maksymalnych wskaźników parkingowych dla obiektów sportowych, usługowych i gastronomicznych w obrębie planu¶

Lokalizacja w projekcie: § ustaleń ogólnych projektu uchwały (przepisy obowiązujące dla całego obszaru planu) oraz karty wszystkich terenów obejmujących obiekty sportowe (US), oświatowe i naukowe (UO/UN — w tym AWF), kultu religijnego (UK), gastronomiczne (UG), usługowe (U) i terenów zieleni urządzonej, izolacyjnej, leśnej, dolinnej oraz ogrodów działkowych (ZP, ZI, ZL, ZD, ZN), a także terenów dróg publicznych (KD) w zakresie ich przekroju poprzecznego.

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o:

Wprowadzenie do ustaleń ogólnych projektu uchwały bezwzględnego zakazu lokalizacji miejsc postojowych i miejsc parkingowych dla pojazdów silnikowych (w rozumieniu art. 2 pkt 31, 32, 33 ustawy z 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym, Dz.U. 2024 poz. 1251 ze zm.) na powierzchni biologicznie czynnej w rozumieniu § 3 pkt 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. 2022 poz. 1225 ze zm., zwane dalej „rozporządzeniem WT"). W ustaleniach ogólnych należy wprost wykluczyć z definicji powierzchni biologicznie czynnej w obszarze planu nawierzchnie ażurowe (kraty trawnikowe, ekokraty, geokraty wypełnione substratem mineralnym lub ziemią), nawierzchnie z kruszyw kamiennych, żwiru, tłucznia oraz mineralno-żywicznych w przypadku, gdy są one przeznaczone do parkowania, postoju lub przejazdu pojazdów silnikowych — niezależnie od deklarowanego stopnia przepuszczalności hydrologicznej. Powyższe nie wyłącza dopuszczalności takich nawierzchni dla ścieżek pieszych i rowerowych przy spełnieniu wymogu przepuszczalności i braku trwałego zagęszczenia podłoża.
Ustalenie, że wymagana minimalna liczba miejsc postojowych dla samochodów na potrzeby obiektów sportowych, usługowych, gastronomicznych, oświatowych i kultu religijnego w obrębie planu może być realizowana wyłącznie: a) w pasach drogowych ulic publicznych otaczających obszar planu (ul. Wojska Polskiego, Niestachowska, Niestachowska–Pułaskiego, Lutycka), pod warunkiem braku konieczności usuwania istniejącej zieleni przyulicznej, drzew, krzewów lub pasów dla rowerów; jeżeli realizacja wymaganego miejsca postojowego wiązałaby się z wycinką drzewa, redukcją powierzchni biologicznie czynnej w pasie drogowym lub zwężeniem/likwidacją infrastruktury rowerowej zgodnej ze „Standardami technicznymi dla infrastruktury rowerowej Miasta Poznania" — miejsce takie nie może zostać urządzone; b) w postaci parkingów strukturalnych podziemnych zlokalizowanych pod kubaturą budynków, przy czym powierzchnia stropu takiego parkingu w poziomie terenu może być zaliczona do powierzchni biologicznie czynnej zgodnie z § 3 pkt 22 rozporządzenia WT wyłącznie pod warunkiem zapewnienia warstwy substratu glebowego o miąższości nie mniejszej niż 0,8 m nad stropem oraz nasadzeń wielowarstwowych (warstwa drzew, krzewów i runa) — surowy wymóg minimum 30 cm wynikający z ww. przepisu jest dla obszaru klina zieleni o randze przyrodniczej Golęcina niewystarczający i należy w tym MPZP go zaostrzyć; c) na zewnętrznych parkingach typu Parkuj i Jedź (Park&Ride) zlokalizowanych poza granicami planu — w tym w szczególności na istniejących obiektach systemu ZTM Poznań: P&R Szymanowskiego (130 miejsc, dostęp PST, ok. 5 km od Golęcina), P&R Św. Michała (100 miejsc, tramwaj 6/8/12), P&R Biskupińska (50 miejsc) i P&R Starołęka (57 miejsc) — z obowiązkiem dla organizatorów imprez masowych zapewnienia dedykowanego transportu wahadłowego (autobus zastępczy / shuttle) z tych parkingów w czasie imprez, na koszt organizatora.
Wprowadzenie wskaźnika maksymalnej liczby miejsc postojowych dla samochodów osobowych dla obiektów sportowych w obrębie planu w wartości:
dla obiektów sportowych o pojemności widowni > 500 użytkowników (zawodników i widzów łącznie) — maksymalnie 1 miejsce postojowe na 20 użytkowników nominalnej pojemności obiektu;
dla obiektów usługowych, gastronomicznych i kultury — maksymalnie 1 miejsce postojowe na 50 m² powierzchni użytkowej.

Jednocześnie — wobec utrwalonego wymogu obligatoryjnego ustalenia w MPZP „minimalnej liczby miejsc do parkowania" zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP, potwierdzonym w wyroku NSA z 7 listopada 2017 r. (II OSK 432/16) oraz wyroku WSA w Olsztynie z 27 marca 2018 r. (II SA/Ol 321/18) — wnoszę o ustalenie wartości wskaźnika minimalnego na poziomie 1 miejsce postojowe na 100 użytkowników dla obiektów sportowych, co formalnie spełnia wymóg ustawowy minimum, a jednocześnie nie wymusza tworzenia nadmiarowej infrastruktury parkingowej. Konstrukcja „minimum 1/100 — maksimum 1/20" jest dopuszczalna i znajduje precedens w polskich MPZP — w szczególności w obowiązującej od 2017 r. polityce parkingowej Miasta Krakowa, gdzie w obszarze ograniczeń (Stradom, Kazimierz, część Śródmieścia) stosuje się równoległe wskaźniki minimum/maksimum (np. minimum 0,5 — maksimum 1 miejsce postojowe na mieszkanie), zaakceptowane przez wojewodę i nie zakwestionowane w trybie nadzorczym (Program Obsługi Parkingowej dla Miasta Krakowa, BIP UMK, dok. 52386).

Wykreślenie z projektu wszystkich zapisów dopuszczających „naziemne miejsca parkingowe", „parkingi terenowe", „place postojowe" oraz analogicznych sformułowań dla terenów oznaczonych ZP, ZI, ZL, ZD, ZN, US (w głębi terenu), UO/UN, UK i UG — niezależnie od ich rzekomej „tymczasowości" lub „obsługi imprez". Doświadczenie eksploatacyjne z parkingu Lumina Park przy ul. Warmińskiej (sezon 2024/2025 i 2025/2026) oraz parkingów obsługujących zawody żużlowe na stadionie im. Edmunda Smólskiego dowodzi, że „tymczasowe" rozwiązania parkingowe na terenach zielonych petryfikują się i stają trwałe.
Wprowadzenie do ustaleń ogólnych obowiązku bilansowania powierzchni biologicznie czynnej w skali całego obszaru planu, a nie pojedynczego terenu elementarnego, oraz zakazu zmniejszenia łącznej powierzchni biologicznie czynnej w obszarze planu poniżej stanu z dnia uchwalenia MPZP (efekt zapadkowy, ratchet clause).

Uzasadnienie merytoryczno-prawne:

1. Charakter terenu i konsekwencje przyrodnicze parkingów na PBC. Obszar planu „Park Golęcin" wchodzi w skład Zachodniego Klina Zieleni Władysława Czarneckiego — fundamentalnego elementu systemu przewietrzania i klimatyzacji Poznania, opisanego szczegółowo w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Poznania. Ponadto przez teren przebiega rzeka Bogdanka, której zlewnia objęta jest ochroną w ramach akredytacji Wetland City Accreditation nadanej Poznaniowi przez Sekretariat Konwencji Ramsarskiej w 2025 r. (dla obszaru chronionego krajobrazu „Dolina Bogdanki"). Każda nawierzchnia szczelna lub półszczelna pod parkingiem na terenie zielonym oznacza: (a) trwałą utratę powierzchni biologicznie czynnej w rozumieniu § 3 pkt 22 rozporządzenia WT; (b) zagęszczenie i kompresję podłoża korzeniowego drzew (w typowym pojeździe osobowym nacisk osiowy 5–8 kN/m² powtarzany cyklicznie skutkuje śmiercią systemu korzeniowego w promieniu kilkunastu metrów); © emisję metali ciężkich, mikroplastiku z opon i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) bezpośrednio do gleby i wód podziemnych zlewni Bogdanki; (d) eliminację retencji opadowej w sytuacji, gdy renaturyzacja Bogdanki (projekt PBO 2021, koszt ok. 1,04 mln zł) ma na celu właśnie zwiększenie zdolności retencyjnych korytarza ekologicznego.

2. Krytyka tzw. „zielonych parkingów" / ekokrat. W judykatywnym dorobku polskiego sądownictwa administracyjnego utrwalił się pogląd, że nawierzchnie ażurowe (ekokraty, kraty trawnikowe) nie spełniają wymogu powierzchni biologicznie czynnej, jeżeli służą obciążeniu pojazdami — natury „umożliwienia naturalnej wegetacji roślin" nie da się pogodzić z cyklicznym zagęszczeniem mechanicznym. Doprecyzowanie tej kwestii w treści MPZP wyłącza spory interpretacyjne na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę.

3. Istniejący paraliż komunikacyjny okolicy. Parking Lumina Park przy ul. Warmińskiej (sezon zimowy) corocznie generuje udokumentowane korki na Sołaczu — od kościoła pw. Matki Boskiej Wspomożycielki Wiernych (ul. Mazowiecka) aż do Ogrodu Dendrologicznego UP. ZDM Poznań w komunikacie z 24.10.2025 wprowadził z tego powodu sterowany ręcznie ruch wahadłowy na ul. Warmińskiej i zamknięcie dojazdu od strony Sołacza ul. Małopolską, jednocześnie publicznie apelując o dojazd komunikacją miejską z uwagi na „ograniczoną liczbę miejsc postojowych". Imprezy żużlowe na Golęcinie powodują podobny efekt. Zwiększanie podaży parkingów nie zlikwiduje korków — przeciwnie, zgodnie z prawem indukcji popytu (Downs–Thomson, Lewis–Mogridge), nowa podaż parkingowa wygeneruje proporcjonalnie nowy ruch indukowany, eskalując problem.

4. Adekwatna podaż transportu publicznego. Obszar planu jest doskonale skomunikowany transportem zbiorowym, co eliminuje argument o „konieczności" obsługi samochodowej: - linie autobusowe ZTM Poznań nr 160, 164, 170, 182, 193, 835, 837 — przystanki „Wojska Polskiego" i „Golęcin" w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru planu; - linie tramwajowe nr 9 i 11 — przystanek „Sołacz" w odległości ok. 15 minut pieszo (ok. 1,1 km); - sieć rowerowa wzdłuż ul. Wojska Polskiego i Niestachowskiej zgodna ze Standardami Rowerowymi Miasta; - dostęp do systemu Park&Ride: P&R Szymanowskiego (130 m.p., bezpośrednio przy PST), P&R Św. Michała (100 m.p.), P&R Biskupińska (50 m.p.), P&R Starołęka (57 m.p.) — łącznie 337 miejsc systemu integrującego z biletem ZTM (od 1.01.2026 cena 12 zł, zwolnieni posiadacze biletów okresowych PEKA 30+ dni).

5. Trend europejskich miast — parking caps jako standard polityki klimatycznej. - Kopenhaga: planowana likwidacja 600 z 1050 publicznych miejsc parkingowych w centrum, przestrzeń przekształcana w chodniki, ścieżki rowerowe i zieleńce; - Amsterdam: w latach 2019–2025 fizyczna likwidacja ok. 11 000 miejsc parkingowych (1 500/rok) w ramach Mobility Plan / Agenda Autoluw, brak istotnego oporu społecznego; - Paryż: referendum z 4 lutego 2024 r. — 54,55% za potrojeniem opłat parkingowych dla SUV-ów (≥ 1,6 t) do 18 €/godz. od 1 września 2024 r.; - Wiedeń: STEP 2025 — kompleksowa redukcja „wymogu parkingowego" (Stellplatzverpflichtung) i obowiązkowe maksimum w Inneren Bezirken; - Fryburg/Zurych: dzielnice typu Vauban/Stellwerk z zerowym wskaźnikiem parkingowym dla mieszkań.

Polska nie jest na tym tle spóźniona w sensie prawnym: po reformie planistycznej z 7 lipca 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 1688) gminy uzyskały szerszą swobodę w kształtowaniu wskaźników parkingowych w ramach gminnych standardów urbanistycznych. Kraków od 2017 r. stosuje wskaźniki min/max równolegle.

6. Polska praktyka MPZP — kierunek dopuszczalności. W obowiązującej praktyce planistycznej: - Kraków, dzielnica Stradom: minimum 0,5 — maksimum 1 miejsce postojowe na mieszkanie (Program Obsługi Parkingowej, bip.krakow.pl/?dok_id=52386); - Warszawa, „Polityka parkingowa do 2035": rozróżnienie 4 stref z różnymi wskaźnikami min/max; w strefie I obowiązuje wymóg uwzględniania maksimum dla nowych inwestycji niemieszkaniowych; - Wrocław: ekspertyza Wrocławskiej Polityki Mobilności (Akcja Miasto, marzec 2018) jako podstawa wprowadzania wskaźników maksymalnych w strefach centralnych.

Konstrukcja prawna: MPZP musi obligatoryjnie ustalić minimum (art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP, wyrok NSA II OSK 432/16, wyrok WSA Białystok 9.01.2020, wyrok WSA Olsztyn II SA/Ol 321/18). Ustalenie obok minimum także maksimum nie jest ustawowo zakazane; przeciwnie, mieści się w katalogu „zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu" (art. 15 ust. 2 pkt 6) oraz w celu publicznym ochrony środowiska (art. 1 ust. 2 pkt 3 UPZP). Brak orzecznictwa kwestionującego wprowadzanie maksimów w polskich MPZP; wskaźniki krakowskie (Stradom, Kazimierz) obowiązują od 2017 r. bez interwencji wojewody w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym.

7. Zgodność z petycją „Sportowy Golęcin". Pkt 3 wezwań petycji społecznej brzmi: „rozwiązania komunikacyjne PRZED zwiększaniem intensywności użytkowania". Wprowadzenie zakazu parkingów na PBC oraz parking caps realizuje tę przesłankę bezpośrednio w warstwie planistycznej (a nie deklaratywnej).

8. Wartość ekosystemowa — kalkulacja kosztu społecznego. Każde drzewo dojrzałe usunięte pod parking generuje stratę usług ekosystemowych szacowaną metodologią i-Tree Eco (USDA Forest Service, 2006–) na poziomie 200–800 USD/rok (sekwestracja CO₂, redukcja PM2.5/PM10, ewapotranspiracja, retencja opadu) — tj. 4–20 tys. PLN/rok per drzewo. Powierzchnia 100 miejsc parkingowych (ok. 2 500 m²) na terenie zadrzewionym oznacza utratę 30–60 dojrzałych drzew, czyli stratę usług ekosystemowych rzędu 120–1 200 tys. PLN rocznie — wielokrotnie przekraczającą jakąkolwiek opłatę parkingową, którą można pobrać w danym roku.

9. Sprzeczność z Wetland City Accreditation. Sekretariat Konwencji Ramsarskiej (Wetland City Accreditation, decyzja z 2025 r.) wymaga od miasta-sygnatariusza realnych działań ochronnych w zlewni mokradeł objętych akredytacją. Lokalizacja parkingów w bezpośredniej zlewni Bogdanki stanowi materialną sprzeczność z zobowiązaniami akredytacyjnymi i naraża miasto na utratę certyfikatu w pierwszej rewizji (cykl 6-letni, 2031 r.).

Podstawa prawna: - art. 1 ust. 2 pkt 1, 3, 5, 7, 9 UPZP (wymogi ładu przestrzennego, ochrony środowiska, zdrowia, walorów ekonomicznych przestrzeni i potrzeb ochrony środowiska); - art. 15 ust. 2 pkt 6, 9, 10 UPZP (wskaźniki zagospodarowania terenu, w tym minimalna liczba miejsc do parkowania; zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu; zasady modernizacji i rozbudowy systemów komunikacji); - art. 17 pkt 9 i 11 UPZP (obowiązek rozpatrzenia uwag); - § 3 pkt 22 oraz § 18–22 i § 39–41 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. 2022 poz. 1225 ze zm.); - art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 ust. 1 pkt 2, art. 73 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. 2024 poz. 54 ze zm.); - art. 4 ust. 2 oraz art. 2 pkt 11 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. 2024 poz. 320 ze zm.); - rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. 2018 poz. 1935 ze zm.); - art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1465 ze zm.) — kompetencja nadzorcza wojewody (brak unieważnień analogicznych zapisów krakowskich od 2017 r. = utrwalona praktyka dopuszczalności); - decyzja Sekretariatu Konwencji Ramsarskiej o akredytacji Poznania jako Wetland City (2025); - wyrok NSA z 7 listopada 2017 r., sygn. II OSK 432/16; wyrok WSA w Olsztynie z 27 marca 2018 r., sygn. II SA/Ol 321/18; wyrok WSA w Gliwicach, sygn. II SA/Gl 1345/19.

Blok C — klimat akustyczny i ochrona powietrza¶

Uwaga C3 — Ochrona Zachodniego Klina Zieleni jako korytarza przewietrzającego: zakaz zabudowy poprzecznej, wymóg analizy aerodynamicznej (CFD) dla nowych inwestycji powyżej 500 m²¶

Lokalizacja w projekcie: Całość obszaru planu — w szczególności osie przewietrzania N–S i NW–SE wyznaczone przez korytarz Bogdanki, dolinę między ul. Niestachowską a nasypem kolejowym; § ustaleń ogólnych — ochrona środowiska, klimatu i powietrza.

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o wpisanie ustalenia:

„1. Obszar planu uznaje się za część systemu wentylacji aerosanitarnej Miasta Poznania (Zachodni Klin Zieleni), podlegającą ochronie w trybie art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy POŚ.

Zakazuje się lokalizacji zabudowy kubaturowej o długości elewacji prostopadłej do osi korytarza przewietrzającego przekraczającej 40 m oraz zabudowy o wysokości przekraczającej 12 m w pasie 100 m od osi korytarza, jeśli powodowałoby to redukcję prędkości wiatru poniżej 1,5 m/s w warstwie do 10 m n.p.t.

Realizacja każdej nowej inwestycji o powierzchni zabudowy powyżej 500 m² wymaga załączenia do wniosku o pozwolenie na budowę analizy aerodynamicznej (CFD) wykazującej brak istotnego wpływu na drożność korytarza przewietrzającego, sporządzonej przez podmiot dysponujący odpowiednimi kompetencjami (politechniki, instytuty meteorologiczne, akredytowane jednostki naukowe).

Wymagania dot. parametrów klimatycznych nowych powierzchni utwardzonych: dla powierzchni > 200 m² — nakaz stosowania materiałów o współczynniku odbicia promieniowania słonecznego (SRI) ≥ 29; nakaz nawierzchni przepuszczalnych na parkingach (kraty trawnikowe, ażurowa kostka z udziałem trawy ≥ 40%); maksymalna ciągła powierzchnia utwardzona nieprzerwana zielenią — 400 m²; co 4 stanowiska postojowe wymagane jest nasadzenie 1 drzewa wysokiego."

Uzasadnienie merytoryczno-prawne: Zachodni Klin Zieleni jest częścią historycznego systemu klinów Władysława Czarneckiego, pełniącego dla Poznania funkcję transportu chłodnego i czystego powietrza z obrzeży miasta do centrum w warunkach inwersji termicznej i upałów (UHI). Każda zabudowa poprzeczna do osi korytarza działa jak ściana aerodynamiczna — redukuje przepływ powietrza, generuje strefy stagnacji, zwiększa kumulację zanieczyszczeń (PM2.5, NO2, O3 troposferyczny) i intensywność UHI.

Hala funkcjonalna o gabarytach 60 × 40 m i wysokości 15 m, ulokowana wzdłuż nasypu kolejowego (prostopadle do osi NW–SE Bogdanki), zablokuje znaczącą część przepływu wiatrów dominujących z kierunku zachodniego.

Wymóg analizy CFD jest standardem stosowanym w Wiedniu, Stuttgarcie i Frankfurcie nad Menem (klimatyczne karty miast — Klimakarte). Obowiązuje również od kilku lat w opracowaniach Politechniki Poznańskiej dla terenów wysokiego ryzyka klimatycznego.

Drzewa wysokie obniżają temperaturę otoczenia o 2–8 °C poprzez ewapotranspirację i zacienienie; redukują stres cieplny mieszkańców i ograniczają śmiertelność w epizodach upałów (badania ECDC, Lancet Countdown 2024).

Podstawa prawna: art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 ust. 1 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 ustawy POŚ; art. 15 ust. 2 pkt 3 i 6 UPZP; rozporządzenie Ministra Środowiska z 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. 2021 poz. 845 j.t. [do weryfikacji]); dyrektywa 2008/50/WE w sprawie jakości powietrza (CAFE) — art. 23; art. 83 i nast. ustawy o ochronie przyrody.

Blok D — procedura planistyczna i partycypacja społeczna¶

Uwaga D2 — Jawny, zindywidualizowany wykaz rozpatrzenia uwag w formacie maszynowo czytelnym; obowiązek ustosunkowania się w uzasadnieniu projektu uchwały do wyników konkursów architektonicznych dotyczących obszaru oraz powierzenie opinii doradczej wyspecjalizowanej jednostce naukowej¶

Lokalizacja w projekcie: Procedura uchwałodawcza — załącznik nr 2 do projektu uchwały („Wykaz uwag wniesionych do projektu planu wraz ze sposobem ich rozpatrzenia") oraz dokumentacja prac planistycznych przedkładana radzie zgodnie z art. 17 pkt 14 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: „upzp"). Sekcja uzasadnienia projektu uchwały dotycząca rozpatrzenia uwag, wniosków oraz materiałów eksperckich. Wykonanie obowiązków informacyjnych w Biuletynie Informacji Publicznej MPU oraz — od 1 stycznia 2026 r. — w Rejestrze Urbanistycznym, o którym mowa w rozdziale 5b upzp (art. 67g–67p), wraz z trzymiesięcznym okresem przejściowym do 1 października 2026 r., w którym dokumenty udostępnia się równolegle w BIP.

Treść uwagi (petitum): Wnoszę o:

Sporządzenie i opublikowanie w BIP MPU oraz w Rejestrze Urbanistycznym, nie później niż 21 dni przed posiedzeniem Komisji Polityki Przestrzennej Rady Miasta Poznania, kompletnego, zindywidualizowanego wykazu rozpatrzenia: (a) wniosków zgłoszonych w I etapie konsultacji, (b) uwag zgłoszonych do I wyłożenia, © uwag zgłoszonych do II wyłożenia (z terminem 4 maja 2026 r.). Wykaz musi zawierać dla każdej uwagi: numer porządkowy, datę wpływu, oznaczenie nieruchomości, której dotyczy (numer działki ewidencyjnej, obręb), tematykę (ze zanonimizowanym oznaczeniem wnioskodawcy w trybie art. 8c upzp i art. 5 ust. 2 RODO), pełną treść uwagi w postaci skanu lub treści przepisanej — nie samą parafrazą sporządzoną przez MPU, jednoznaczne stanowisko Prezydenta („uwzględniona w całości / uwzględniona w części / nieuwzględniona") oraz merytoryczne, kilkuzdaniowe uzasadnienie odnoszące się do treści uwagi, a nie do jej streszczenia, z odniesieniem do konkretnych ustaleń projektu planu (numer terenu funkcjonalnego, paragraf, ustęp), do których uwaga się odnosi.
Publikację wykazu w formacie maszynowo czytelnym w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz.U. 2021 poz. 1641 ze zm.) — równolegle do wersji PDF — w pliku CSV w kodowaniu UTF-8, ze średnikiem jako separatorem pól, z pierwszym wierszem zawierającym nazwy kolumn: nr_porzadkowy;data_wplywu;nr_dzialki;obreb;teren_funkcjonalny;paragraf;tematyka;tresc_uwagi_pelna;tresc_uwagi_skrocona;stanowisko_prezydenta;uzasadnienie;link_do_skanu. Kolumna stanowisko_prezydenta ma przyjmować wartości ze zamkniętego słownika: uwzgledniona, uwzgledniona_czesciowo, nieuwzgledniona, bezprzedmiotowa. Załącznikiem do CSV winien być słownik pól (codebook) w formacie ODT/PDF objaśniający wartości każdej kolumny.
Uzupełnienie uzasadnienia projektu uchwały o sekcję „Stosunek projektu planu do wyników konkursów architektoniczno-urbanistycznych dotyczących obszaru lub jego sąsiedztwa" — ze wskazaniem konkretnych konkursów: studencki konkurs architektoniczny studialno-koncepcyjny „Uwolnić Bogdankę" rozstrzygnięty przez SARP O. Poznań, MTP i Wielkopolską OIA RP w dniu 1 lutego 2024 r. (BUDMA), 58 prac, trzy równorzędne nagrody pod przewodnictwem jury Krzysztofa Frąckowiaka — który wprost dotyczył przedmiotowego obszaru (zachodni klin zieleni, dolina Bogdanki między jeziorem Rusałka a Parkiem Sołackim) — oraz pomocniczo konkurs urbanistyczny na zagospodarowanie Stadionu Edmunda Szyca rozstrzygnięty 19 maja 2023 r. (Studio Fikus, „Park Wilda") jako precedens polityki konkursowej miasta. Sekcja musi zawierać: (i) wskazanie, czy ustalenia projektu planu są zgodne z koncepcjami nagrodzonymi i wyróżnionymi w konkursie „Uwolnić Bogdankę"; (ii) imienne wskazanie tych zapisów projektu planu, które od koncepcji konkursowych odstępują; (iii) merytoryczne uzasadnienie odstąpienia, w szczególności w odniesieniu do ciągłości korytarza ekologicznego doliny Bogdanki, postulatu daylightingu cieku oraz ograniczenia zabudowy kubaturowej w pasie hydrobiotopu.
Przed wniesieniem projektu uchwały pod obrady Rady Miasta Poznania — uzyskanie i opublikowanie w BIP dwóch dodatkowych opinii doradczych o charakterze koreferatu eksperckiego do wcześniejszej opinii Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej (powołanej Zarządzeniem Prezydenta Miasta Poznania nr 551/2024/P z 23 maja 2024 r., 9 członków):

a) opinii zewnętrznej jednostki naukowej — Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej oraz Wydziału Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu — zleconej w trybie zamówienia publicznego z dziedziny nauki (art. 11 ust. 5 pkt 1 ustawy z 11 września 2019 r. — Prawo zamówień publicznych, Dz.U. 2024 poz. 1320 ze zm.), obejmującej ocenę projektu planu pod kątem zgodności z systemem klinów zieleni Władysława Czarneckiego, z wymogami Konwencji Ramsarskiej (Wetland City Accreditation Poznania z 2025 r.) oraz z ustaleniami konkursu „Uwolnić Bogdankę",

b) dodatkowego, jednorazowego rozszerzenia składu MKUA dla rozpatrzenia projektu MPZP „Park Golęcin" — zgodnie z § 3 ust. 4 ww. zarządzenia Prezydenta i wynikającą z art. 8 ust. 6 upzp dyspozycją Prezydenta do określenia organizacji i trybu działania komisji — o pięcioro ekspertów zewnętrznych w trybie zaproszenia eksperta zewnętrznego z prawem głosu doradczego: (i) przedstawiciela SARP O. Poznań wskazanego przez zarząd oddziału, (ii) przedstawiciela Towarzystwa Urbanistów Polskich O. Poznań, (iii) autora pracy nagrodzonej w konkursie „Uwolnić Bogdankę" lub osoby wskazanej przez jury konkursu, (iv) przedstawiciela koalicji organizacji pozarządowych zainteresowanych obszarem (w tym inicjatywy „Uwolnić Bogdankę", stowarzyszenia „Rowerowy Poznań", Komisji Dialogu Obywatelskiego przy Pełnomocniczce ds. polityki równościowej), (v) przedstawiciela rady osiedla Sołacz lub Ogrody. Posiedzenie protokołowane jawnie, transmitowane on-line i opublikowane w BIP MPU.

Przeprowadzenie ustnej dyskusji eksperckiej w trybie art. 8d upzp z udziałem wnioskodawców uwag dotyczących elementów strategicznych planu (renaturyzacja Bogdanki, dopuszczalna intensywność zabudowy, układ komunikacyjny obsługujący eventowo halę i tor wrotkarski) — przed sporządzeniem ostatecznej wersji wykazu rozpatrzenia uwag, o którym mowa w pkt 1.

Uzasadnienie merytoryczno-prawne:

I. Lakoniczne uzasadnienie odrzucenia uwagi narusza art. 17 pkt 14 upzp i jest podstawą stwierdzenia nieważności uchwały. Linia orzecznicza sądów administracyjnych jest w tym zakresie utrwalona i jednolita. W wyroku z 6 listopada 2013 r., sygn. II OSK 437/13, Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że jednoczesne podjęcie uchwały o uchwaleniu planu wraz z rozstrzygnięciem o sposobie rozpatrzenia uwag jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem, że załącznik zawiera „szczegółowe uzasadnienie odnoszące się do zgłoszonych uwag" — a nie sformułowania ogólne. W wyroku z 21 listopada 2018 r., sygn. II OSK 2841/16, NSA podkreślił obowiązek odniesienia się do treści każdej uwagi z osobna. W wyroku z 22 listopada 2019 r., sygn. II OSK 34/18, NSA wymaga „przeprowadzenia obrad nad wszystkimi uwagami" gwarantujących ich „indywidualne rozpatrzenie". W wyroku z 18 lutego 2021 r., sygn. II OSK 820/19 (CBOSA), NSA zakwestionował zbiorcze rozpatrzenie uwag oraz lakoniczność lub brak uzasadnienia w załączniku do uchwały. W wyroku z 9 marca 2021 r., sygn. II OSK 1872/18 (CBOSA), NSA potwierdził, że formuła „nieuwzględniona — niezgodność ze studium" bez wskazania, na czym ta niezgodność polega i dlaczego nie da się jej usunąć, nie spełnia ustawowego wymogu uzasadnienia. Zgodnie z wyrokiem NSA z 27 kwietnia 2022 r., sygn. II OSK 920/19, dopuszczalne jest pakietowe głosowanie nad uwagami, ale nie zwalnia to organu z obowiązku indywidualnego, merytorycznego ustosunkowania się do każdej z nich w pisemnym uzasadnieniu. Tożsamo: WSA w Warszawie z 11 grudnia 2019 r., sygn. IV SA/Wa 2452/19, oraz WSA w Szczecinie z 1 marca 2018 r., sygn. II SA/Sz 1410/17.

Jeżeli zatem MPU sporządzi wykaz rozpatrzenia uwag, w którym uwagi dotyczące zabudowy doliny Bogdanki, intensywności zabudowy, parkingów obsługujących Lumina Park czy ciągłości korytarza ekologicznego zostaną kwitowane formułą typu „nieuwzględniona — niezgodność z koncepcją planu" lub „nieuwzględniona — wymóg zachowania funkcji sportowo-rekreacyjnych", uchwała Rady Miasta Poznania w sprawie MPZP „Park Golęcin" będzie obciążona istotną wadą proceduralną w rozumieniu art. 28 ust. 1 upzp, a zatem wprost zagrożona stwierdzeniem nieważności przez Wojewodę Wielkopolskiego (art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz.U. 2024 poz. 1465 ze zm.) lub w drodze skargi do WSA w Poznaniu. Petitum pkt 1–2 zmierza do procesowego zabezpieczenia uchwały przed tym ryzykiem.

II. Format maszynowo czytelny — podstawa ustawowa. Art. 9 ust. 2 i art. 10 ustawy o otwartych danych z 11 sierpnia 2021 r. (Dz.U. 2021 poz. 1641, implementacja dyrektywy PE i Rady (UE) 2019/1024) nakładają na organy sektora publicznego obowiązek udostępniania informacji w formacie maszynowo czytelnym, jeżeli jest to możliwe technicznie — a wykaz uwag jest typowym zbiorem strukturalnym, którego konwersja do CSV jest trywialna. Publikacja wyłącznie w PDF (z reguły jako skan tabel) uniemożliwia wnioskodawcom uwag, mediom i organizacjom społecznym przeprowadzenie analizy ilościowej (jaki odsetek uwag uwzględniono, jakie kategorie uwag są systematycznie odrzucane, jakie ustalenia planu są przedmiotem największego sporu). Stanowi to systemową asymetrię informacyjną na korzyść organu i przeczy zasadzie jawności postępowania planistycznego (art. 8a–8c upzp). Tożsamy obowiązek wynika od 1 stycznia 2026 r. z art. 67g–67p upzp (rozdział 5b — Rejestr Urbanistyczny) — rozporządzenie wykonawcze do tych przepisów wymaga formatu strukturalnego dla danych planistycznych, a wykaz rozpatrzenia uwag stanowi element dokumentacji prac planistycznych w rozumieniu art. 17 pkt 14 upzp, podlegającej obowiązkowi publikacji w Rejestrze.

III. Konkurs „Uwolnić Bogdankę" — istniejący materiał ekspercki. Konkurs SARP O. Poznań / MTP / Wielkopolska OIA RP dotyczący przedmiotowego obszaru został oficjalnie rozstrzygnięty 1 lutego 2024 r. podczas Forum Designu i Architektury BUDMA 2024, wpłynęło 58 prac, jury pod przewodnictwem Krzysztofa Frąckowiaka przyznało trzy równorzędne nagrody, dwa równorzędne wyróżnienia i jedno honorowe. Przedmiotem konkursu była wprost koncepcja zagospodarowania fragmentu zachodniego klina zieleni między jeziorem Rusałka a Parkiem Sołackim w Poznaniu, z celem zachowania charakteru sportowo-rekreacyjnego i przywrócenia ciągłości korytarza ekologicznego doliny Bogdanki — czyli identyczny zakres przedmiotowo-przestrzenny jak procedowany MPZP „Park Golęcin". Konkurs był współorganizowany m.in. przez Międzynarodowe Targi Poznańskie i Wielkopolską OIA RP — instytucje powiązane z miastem. Zignorowanie wyników konkursu w uzasadnieniu projektu uchwały MPZP narusza zasadę racjonalności gospodarowania przestrzenią (art. 1 ust. 2 upzp) — miasto pozyskało, choćby w trybie konkursu studenckiego, zewnętrzny, ekspercko zweryfikowany materiał koncepcyjny dotyczący tego samego obszaru i nie odnosi się do niego w dokumentacji prac planistycznych. Precedens stadionu Edmunda Szyca, gdzie konkurs urbanistyczny rozstrzygnięty 19 maja 2023 r. (Studio Fikus, „Park Wilda") został w 2026 r. faktycznie zignorowany przez propozycję marszałka województwa o budowie hali widowiskowo-sportowej, dowodzi systemowej tendencji łamania ustaleń konkursowych — co petitum pkt 3 ma z mocą procesową przerwać.

IV. Doradcza opinia jednostki naukowej i poszerzenie MKUA — podstawa prawna istnieje, „niezależny zespół coreview" jako odrębny organ — nie istnieje. Polski porządek planistyczny nie przewiduje instytucji „niezależnego zespołu coreview" jako organu opiniodawczego o własnej podstawie ustawowej; jedynym takim organem na poziomie gminnym jest Miejska Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna powoływana przez prezydenta na podstawie art. 8 ust. 3 i ust. 6 upzp, a na poziomie wojewódzkim — Wojewódzka Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna (art. 8 ust. 4 upzp), przy czym jej opinia jest obligatoryjna tylko dla planów wskazanych w art. 17 pkt 6 lit. a tiret pierwsze upzp (zadania rządowe, samorządu województwa). Próba powołania nowego, równoległego organu doradczego ad hoc dla jednego planu wykraczałaby poza upoważnienie ustawowe i naraziłaby uchwałę na zarzut wadliwości. Z tego względu rezygnuję z postulatu samoistnego „zespołu coreview" i zastępuję go dwoma rozwiązaniami w pełni mieszczącymi się w obowiązującym porządku prawnym:

– Zlecenie opinii jednostce naukowej w trybie zamówienia z dziedziny nauki (art. 11 ust. 5 pkt 1 PZP) jest powszechnie stosowane przez gminy w postępowaniach planistycznych dotyczących obszarów konfliktowych. Opinia taka, opublikowana w BIP, stanowi materiał dowodowy, który Prezydent ma obowiązek rozważyć przy formułowaniu projektu uchwały i do którego musi się odnieść w uzasadnieniu (analogicznie do opinii MKUA).

– Poszerzenie składu MKUA dla rozpatrzenia konkretnego planu mieści się w gestii Prezydenta wynikającej z art. 8 ust. 6 upzp (organizacja i tryb działania komisji ustalane zarządzeniem) i Zarządzenia Prezydenta nr 551/2024/P z 23 maja 2024 r. Praktyka zapraszania ekspertów zewnętrznych z głosem doradczym jest stosowana m.in. w MKUA Warszawy (kadencja 2022–2024 — udział ekspertów ad hoc) i Gdańska. Mechanizm ten realizuje postulat partycypacyjny IAP2 Spectrum na poziomie „Involve / Collaborate" bez tworzenia nowego organu.

V. Uchwała Rady Miasta Poznania nr XLVIII/844/VII/2017 z 16 maja 2017 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych na terenie Miasta Poznania wymienia w § 3 zagospodarowanie przestrzenne jako jeden z obligatoryjnych przedmiotów konsultacji prowadzonych przez Prezydenta. Uchwała przewiduje jako jedną z form konsultacji „debaty z udziałem ekspertów" oraz „warsztaty konsultacyjne", co stanowi miejską podstawę dla petitum pkt 5. Ignorowanie wyników konsultacji obywatelskich bez merytorycznego uzasadnienia narusza tę uchwałę, która ma walor aktu prawa miejscowego (por. wyr. NSA z 28 lipca 2010 r., I OSK 805/10).

VI. Zasada równości w postępowaniu administracyjnym (art. 32 Konstytucji RP, art. 8 § 1 i art. 11 KPA) wymaga, aby każdy wnioskodawca uwagi otrzymał uzasadnienie odrzucenia o porównywalnym stopniu szczegółowości — niedopuszczalna jest praktyka, w której uwagi inwestorów (z reguły obszerne, popierane analizami) otrzymują wielostronicowe odpowiedzi, a uwagi mieszkańców i organizacji społecznych — jednozdaniowe formuły. Wymóg z petitum pkt 1 (kilkuzdaniowe uzasadnienie merytoryczne dla każdej uwagi) stanowi minimalny standard procesowy realizujący tę zasadę.

VII. Wetland City Accreditation Poznania (Konwencja Ramsarska, 2025) stanowi materiał, do którego uzasadnienie projektu uchwały musi się odnieść — Bogdanka I i Bogdanka II zostały wprost wskazane w wniosku akredytacyjnym jako element zasobów uzasadniających przyznanie certyfikatu. Rezolucja XII.10 Konwencji Ramsarskiej wymaga prowadzenia działań „zgodnie z planami rozwoju miasta i planowaniem przestrzennym" — w praktyce: każde rozluźnienie ochrony Bogdanki w MPZP musi być uzasadnione w sposób, który zostanie poddany weryfikacji przy przeglądzie certyfikatu w 2031 r.

Podstawa prawna: - art. 8 ust. 3 i ust. 6, art. 8a, art. 8b, art. 8c, art. 8d, art. 17 pkt 9, pkt 11, pkt 12 i pkt 14, art. 18, art. 20 ust. 1, art. 28 ust. 1 oraz rozdział 5b (art. 67g–67p, w mocy od 1 stycznia 2026 r., okres przejściowy do 1 października 2026 r.) ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. 2024 poz. 1130 ze zm.); - art. 1, art. 5 ust. 2 oraz art. 9 ust. 2 i art. 10 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz.U. 2021 poz. 1641 ze zm.); - art. 11 ust. 5 pkt 1 ustawy z 11 września 2019 r. — Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz.U. 2024 poz. 1320 ze zm.) — zlecenie opinii jednostce naukowej; - art. 5a oraz art. 91 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. 2024 poz. 1465 ze zm.); - art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 5 ustawy z 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (tekst jedn. Dz.U. 2024 poz. 1491 ze zm.) — formy konsultacji z organizacjami pozarządowymi; - art. 7, art. 8 § 1, art. 9, art. 11 ustawy z 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. 2024 poz. 572 ze zm.); - art. 5 ust. 2 rozporządzenia PE i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. (RODO); - Uchwała nr XLVIII/844/VII/2017 Rady Miasta Poznania z 16 maja 2017 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych na terenie Miasta Poznania; - Zarządzenie Prezydenta Miasta Poznania nr 551/2024/P z 23 maja 2024 r. w sprawie powołania Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w Poznaniu; - Rezolucja XII.10 Konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe (Konwencja Ramsarska, Dz.U. 1978 nr 7 poz. 24); - art. 2, art. 32 ust. 1, art. 61 i art. 74 ust. 3 Konstytucji RP; - orzecznictwo: wyr. NSA z 6 listopada 2013 r., II OSK 437/13; wyr. NSA z 30 stycznia 2018 r., II OSK 1533/17; wyr. NSA z 21 listopada 2018 r., II OSK 2841/16; wyr. NSA z 22 listopada 2019 r., II OSK 34/18; wyr. NSA z 18 lutego 2021 r., II OSK 820/19; wyr. NSA z 9 marca 2021 r., II OSK 1872/18; wyr. NSA z 27 kwietnia 2022 r., II OSK 920/19; wyr. NSA z 28 lipca 2010 r., I OSK 805/10; wyr. WSA w Warszawie z 11 grudnia 2019 r., IV SA/Wa 2452/19; wyr. WSA w Szczecinie z 1 marca 2018 r., II SA/Sz 1410/17 (orzeczenia dostępne w bazie CBOSA — orzeczenia.nsa.gov.pl).

Spis uwag (skrócony)¶

Nr	Tytuł skrócony	Główna podstawa prawna
A4	Podwyższone wskaźniki PBC (95/85/70%); zakaz uszczelniania ≤50 m od Bogdanki	art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP; Wetland City
A5	Ochrona starodrzewu (≥50 cm pierśnicy), strefa korzeni 10×pierśnicy, kompensacja 1:30	art. 83, 88 ustawy o ochronie przyrody; art. 15 ust. 2 pkt 7 UPZP
A6	Dwustopniowa strefa ochrony zbiorników (100/30 m + pas litoralu 10 m), zakaz grodzenia	art. 220, 232, 234 Prawa wodnego; art. 26–27 ustawy o ochronie przyrody; Wetland City
A7	Mikroretencja ≥30 mm (50 mm w zlewni Bogdanki); transpozycja Zarządzenia 321/2024/P	art. 15 ust. 2 pkt 3, 10 UPZP; art. 234, 269, 389 Prawa wodnego; KPRWP
B1	Zakaz KDWxs Park Sołacki–Rusałka; bollardy/ANPR; pełna separacja ruchu (Vision Zero)	art. 1 ust. 2 pkt 5, art. 15 ust. 2 pkt 10 UPZP; § 47 rozp. WT dróg 1999/2022; CROW; Konwencja ONZ ON
B2	Rezerwa rowerowa Wojska Polskiego/Niestachowska; trasa równoległa o pochyleniu ≤4%	rozp. MI 2022/1518 §53; art. 15 ust. 2 pkt 10 UPZP
B3	Wskaźniki rowerowe 1 stojak/15 m²; stojaki typu U; zadaszenie	art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP; DIN 79008-1; CROW
B4	Zakaz parkingów na PBC; min/max 1/100–1/20 dla obiektów sportowych; wyłączenie ekokrat	art. 15 ust. 2 pkt 6 UPZP; § 3 pkt 22 rozp. WT 2002; precedens Krakowa; Wetland City
C3	Korytarz przewietrzający — zakaz zabudowy poprzecznej, analiza CFD dla inwestycji ≥500 m²	art. 71–72 POŚ; dyrektywa 2008/50/WE CAFE
D2	Wykaz rozpatrzenia uwag w CSV; Konkurs „Uwolnić Bogdankę" (1.02.2024); MKUA + opinia naukowa zamiast „coreview"	art. 8 ust. 6, art. 17 pkt 12, 14, art. 28 ust. 1, rozdz. 5b UPZP; art. 11 ust. 5 pkt 1 PZP; ustawa o otwartych danych

Klauzula końcowa¶

Powyższe uwagi są wzajemnie powiązane — uwzględnienie jednych bez drugich nie zapewni spójnego efektu planistycznego. W szczególności uwagi A6, A7, B4 i C3 stanowią rdzeń ochronny wynikający z certyfikatu Wetland City Accreditation oraz ustawowych obowiązków ochrony klina zieleni i hydrologii Bogdanki. Uwagi B1, B2, B3 operacjonalizują zasadę pierwszeństwa mobilności aktywnej i bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu (Vision Zero). Uwagi A4 i A5 zabezpieczają substrat przyrodniczy obszaru. Uwaga D2 zabezpiecza procesowo całość uwag przed ryzykiem lakonicznego, niezindywidualizowanego rozstrzygnięcia naruszającego art. 17 pkt 14 UPZP.

W razie nieuwzględnienia całości lub istotnej części uwag wnoszę — na podstawie art. 17 pkt 13 UPZP — o ponowienie procedury wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu po dokonaniu zmian, z zachowaniem wszelkich gwarancji partycypacji wynikających z art. 8a–8m UPZP.

Załączam — w razie składania pisma w formie papierowej — egzemplarz dla obiegu wewnętrznego MPU oraz kopię zwrotną do potwierdzenia wpływu.

Załącznik sporządzony na potrzeby pisma w trybie art. 8g ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, składanego w terminie do 4 maja 2026 r.